Шулмыг сулал

30-р анги

30-р бүлэг. Манан дундаас

Догшин сорвины оронд гарч ирсэн хүн урагшилсан ч Брайаны хоёрхон түргэн довтолгоонд өртөөд сэлмээ хийсгүүлчихэв.

Тэднийг хотын эргүүл гэхэд дэндүү дутуу байлаа. Харин дээрэлхэгчдийн бүлэг гэж нэрлэвэл илүү зөв байв. Ингэж бодох тусам Брайаны уур улам бадарна. Мөнгө нэхэж, сүрдүүлэн дарамтлахаас гадна энэ хүмүүс өөр юу хийдэг байв? Грейхаунд, Брайан хоёр эзний өгсөн даалгаврыг өө сэвгүй гүйцэтгэдэг байсан ч тэдний доод тушаалынхан нь огт өөр ангиллын хүмүүс байлаа.

Гэвч шилтгээнд хоргодох гэж буй бүлэг нь энэ хог шаарнууд байлаа. Энэ хоёрын гай болсон шаарууд Грейхаундыг туйлын жигшүүртэй аргаар алахаар хүртэл зүрхэлсэн байв.

Үүнийг өршөөж болохгүй!

Түүний сэлэм айсан өрсөлдөгчийнхөө зүг далайж, хүзүүг нь тас огтлов. Гэвч яг тэр агшинд саяын бай болсон хүний ард шигдсэн сүүдэр нүд ирмэхийн зуур Брайаны зүрх рүү довтолжээ. Цохилт нь дэндүү далд байсан тул Брайан анзаарсан үедээ аль хэдийн хаахад оройтсон байв.

Аргаа барсан тэрбээр бүх хүчээрээ арагш саван газарт унав. Арагш унах зуураа цээжнийхээ орчимд хатгуулсан өвдөлт мэдэрлээ.

Хоёр удаа өнхрөөд тэр даруй босож, хамгаалалтын байрлал эзлэв. Аз болоход саяын сэм довтолгоо зөвхөн дээл, арьсыг нь нэвтэлсэн бөгөөд хүнд шарх учруулаагүй байлаа. Хамгийн гол нь хүний сул цэгийг сэлмээр хатгаж онож чаддаг байх хэрэгтэй! Өөрийнхөө эргүүлийн гишүүдийн талаар мэддэг зүйлдээ үндэслэн бодоход тэдний хэн нь ч сэлэмний тулааны ур чадваргүй гэдэгт Брайан итгэлтэй байв.

«Өө? Чи бүр зугтаж амжжээ» хэмээн өнөөх эр үхсэн хамтрагчдынхаа орхисон зэвсгийг хөлөөрөө түлхэн холдуулаад, Брайан руу алхам алхмаар ойртов.

Юу вэ, энэ чинь? Брайан нөгөө хүнийг танихгүй байгаагаа ойлгов. Тэр өндөр хүн биш боловч биеийнхээ харьцаатай тун том гартай байлаа. Гараа хоёр хажуудаа унжуулахад гарын хуруунууд нь өвдөгтөө шахуу хүрнэ. Нүд нь ч бас ихэд хачин. Брайан энэ хос нүдийг урьд нь хэзээ ч харж байгаагүй гэж тангараглаж чадах байв.

«Чи хотын эргүүлийн гишүүн биш байна... Чи ер нь хэн юм бэ?»

Хотын эргүүлийн арван гишүүний тав нь хажуу айлд амьдардаг, харин бусадтай нь тэр тэр бүр харьцдаггүй байсан ч бүгдийг нь таньж чаддаг байв. Тиймээс энэ эр тэдний нэгийг орлож, шилтгээн рүү орох замд бүлэгтэй нь нийлсэн нь илт. Шилтгээн рүү явахдаа түүнийг өмнө нь олж хараагүй нь гайхах зүйл биш байлаа. Эцсийн эцэст шөнө түнэр харанхуй байсан юм. Харин Догшин сорвины бүлгийнхэн огтхон ч цочсон шинжгүй байв. Түүнийг хараад гайхаагүйгээс үзвэл ганцхан боломж үлдэнэ. Энэ хүнийг Догшин сорви урьдчилан зохицуулсан байжээ.

«Хариуг нь тааж болно. Надаас асуух хэрэг юу байна?» гэж тэр үл тоосон инээмсэглэлээр хариулав. «Ямартай ч чи удахгүй үхнэ.»

«Хараал ид, намайг шархдуулчихлаа!» гэж Догшин сорви ууртайгаар хашхираад, «Могой, хурдан гарыг нь, хөлийг нь огтлоод өг! Би цусанд нь удаанаар умбахыг хүсэж байна!» гэв.

«Харамсалтай нь, ноён Хилл, би эзнийхээ өгсөн даалгаврыг гүйцээхийг нэн тэргүүнд тавих ёстой.»

Нэрэндээ таарсан энэ эр үнэхээр могойн хувилгаан байлаа. Тэр үргэлж хачин жигтэй, овжин өнцгөөс довтолдог бөгөөд гарын урт нь ч ер бусын их байв. Тэр Брайаныг шууд л хүнд тулаанд татан орууллаа. Брайан дахин дахин ухарч, сөрөг довтолгоо хийх боломж огт олж чадсангүй.

Тэр дэндүү хайхрамжгүй байжээ! Брайаны сэтгэлд түгшүүр аажмаар төрөв. Тэр газар доорх энэ хонгилд аль хэдийн ийм удаан тулалдсан байхад дээрх харуулууд зодооны чимээг анзаарсан байх ёстой, тийм үү?

Анх тэр Грейхаундын өшөөг өөрийн гараар авахыг хүсэж байсан ч одоо арай удаан амьд үлдэж, ханхүүгийн хүлэг баатрууд ирэн энэ муусайн этгээдүүдийн бүслэлтийг сэтлэн өөрийг нь аврахыг л найдахаас өөр аргагүй болжээ.

«Чи ямар нэгнийг хүлээгээд байх шиг байна.» Могой довтолгоогоо гэнэт зогсоов. «Ханхүүгийн хүлэг баатрууд ирж чамайг аврахыг хүлээж байгаа гэж бодож байна уу? Харамсалтай нь, энэ чулуун шилтгээн энгийн уушийн газар, янхны газраас өөр хийцтэй. Тэдгээр модон овоохой нурж унах нь цаг хугацааны л асуудал. Харин энэ хаалганы цаадах хүмүүс чамайг хоолойгоо тасартал хашхирсан ч юу ч сонсохгүй.»

Могой учрыг нь хэлэхэд Брайан өөрийн эрхгүй хэсэгхэн зуур тээнэгэлзэв. Могой яг энэ мөчийг хүлээж байлаа. Тэр сэлмээрээ доош цавчин Брайаны сэлмийг дарж, хөдөлж чадахгүй шахуу болгоод, нөгөө гараа үл ялиг өргөн ханцуйдаа нуусан гарын нумыг ажиллуулав.

Ханцуйнаас нэг хуруу хэрийн урттай сум харван гарлаа. Брайан механизмын жингэнэх чимээг сонсох үед сум аль хэдийн уушгинд нь нэвт хатгасан байв.

Гэнэт цээжин дотор нь тэсвэрлэшгүй өвдөлт дэлбэрэх мэт болов. Брайан сэлмээ Могойн зүг шидээд эргэн гүйв. Гэвч уушгиных нь цус мөгөөрсөн хоолой руу нь хурдан нэвчин орж, амьсгалахад нь хэцүү болгож байлаа. Тэр үнэхээр хол гүйж чадсангүй. Босгонд тээглэн, хэдэн алхам найган явснаа газарт хүндээр унав.

Могой удалгүй гүйцэж ирэв. Тэр тулааныг хурдан дуусгахыг хүссэн ч Догшин сорви түүнийг болиуллаа.

«Надад үлдээ» гэж Догшин сорви шүдээ зуун исгэрэх мэт хэлэв. «Би энэ залууг алмаар байна! Эцсийн эцэст тэр намайг хатгасан юм чинь!»

Могойн нүдэнд хүйтэн харц гялсхийсэн ч эцэст нь тэр хажуу тийш ухарч зай тавив. «Гэхдээ хурдан дуусга. Энд доор хийх өөр ажил бидэнд байгааг бүү март.»

Догшин сорви Брайаны үснээс зуугаад архиран хэлэв. «Надад итгэ. Чи удаан бөгөөд маш их өвдөж үхнэ.»

Брайан Догшин сорвины нүүр рүү нулимахыг хүссэн ч биеийн хүч нь ёроолгүй нүх рүү урсах ус мэт алга болж байлаа. Хэр удаан амьд байж чадахаа тэр мэдсэнгүй. Амьдралынхаа харамслыг бодож эхлэв. Эхнэртэйгээ хараахан уулзаагүй, хүлэг баатар болох мөрөөдлөө биелүүлж чадаагүй байлаа. Гэвч хамгийн ихээр харамсаж байсан зүйл нь... Грейхаундын өшөөг авч чадаагүй явдал байв.

Түр хүлээ, тэр юу вэ?

Тэр нэг удаа нүдээ анив. Гэтэл хайрцгийн таган дээр нэгэн эмэгтэй сууж байхыг олж харлаа. Энэ бүүдгэр орчинд царай төрхийг нь тодхон харж чадахгүй байсан ч ийм гоолиг бие галбиртайг нь харахад эмэгтэй гэдэгт эргэлзэх зүйлгүй байв.

Хараал ид, энэ хий үзэгдэл юм биш үү? ...Тийм байх ёстой. Тэр шөнө дунд энэ өрөөнд унаж ороход дотор нь хэн ч байгаагүй нь лавтай! Тэнгэр дэх бурхан түүний гомдлыг сонсоод, тайвшруулахын тулд энэ төсөөллийг тусгайлан бүтээсэн юм болов уу?

«Хөөе, өөр хүний газар ингэж хөл үймүүлэн тоглоод, бүр миний нүдэн дээр хүн алах гэж байна. Энэ чинь зохимжгүй юм биш үү?»

Догшин сорви харааныхаа захад ямар нэгэн зүйл гялсхийхийг олж хараад Брайаны үсийг гэнэт тавив. Тэр сэлмээ хуйнээсээ сугалж, эмэгтэй рүү эргэхдээ багийнхаа хэдэн хүн мөн адил сэлмээ сугалж байгааг сонсов. «Чи хэн бэ!?»

Тэд яагаад бас түүнд хариу үйлдэл үзүүлэв? Түр хүлээ... Брайан бүдгэрсэн ухамсартаа ийн бодож эхлэв. Түүний харж байгаа зүйл хий үзэгдэл биш байж болох юм биш үү?

«Би энд байгаа нь мэдээж» гэж эмэгтэй хэлээд хайрцагнаас үсрэн бууж, бөхийн дээлнийхээ тоосыг гөвөв. Бүдэг галын гэрэлд Брайан түүний хувцсан дээр хатгасан хачин хээг олж харлаа. Гурван зэрэгцүүлэн тавьсан гурвалжин, голд нь байрласан асар том нүд. Галын гэрэл тусахад нүдний хүрээ нь үл ялиг алтан өнгөтэй мэт харагдав.

«Та нар яагаад энд байгаа юм бэ? Харх шиг бохирын сувгаар сэм гэтэж явна.» Түүний хоолой цэвэр, уянгалаг байсан ч царайд нь ямар ч сэтгэл хөдлөл илэрсэнгүй. Энэ бол үнэхээр хачин байлаа... ийм аллагын дүр зургийг харсан хэн ч ингэж тайван байж чадахгүй.

Могой үүнийг анзаарсан байв. Тэр шинэ өрсөлдөгчтэй нүүр тулахаар нухацтай царайлан аажуухан эргээд, гэнэт хатгах довтолгоо хийв.

Эмэгтэй огт санаа зовсон шинжгүй гараа зүгээр л даллав. Харин Могой түүний гар хэрхэн хөдөлснийг ч олж харсангүй. Зөвхөн хүйтэн салхи биеийг нь нэвт үлээхийг мэдэрлээ.

Ийм итгэмээргүй дүр зургийг харсан Догшин сорви итгэж ядан ширтэхээс өөр зүйл хийж чадсангүй. Тэр Могойд туслахаар урагш ухасхийсэн ч дэндүү оройтсоныг ойлгов. Могойн гар байх ёстой газар аль хэдийн хоосорчээ.

Тасарсан гар, сэлмийнхээ хамт Могой газарт унав.

Үүнийг харсан Догшин сорви айдаст автаж, хоолойг нь боомилох мэт даралт мэдрэв. Бусад нь мэдэхгүй байж болох ч тэр Могойн араншин, чадлыг маш сайн мэднэ. «Харгис, зальтай, бас асар аюултай.» Энэ бол авгынх нь Могойн талаар өгсөн үнэлгээ байлаа. Тэр бусдыг элсүүлж чаддаг, хүч чадлаараа үнэмлэхүй давуу тул хэзээ ч дутуу үнэлж болохгүй нэгэн байв. Брайан хүртэл Могойн довтолгоог дөрөвний нэг цагийн хагасын турш тогтоон барихад хэцүү байлаа. Гэтэл одоо тэр эмэгтэйд хөнгөхөн хийсгүүлж, бүр бүхэл бүтэн гараа тас цавчуулчихсан байв.

«Бүгдээрээ тэнэг юм шиг битгий зогсоод бай! Очоод түүнийг ал!» гэж шархаа дарсан хэвээр Могой хашхирлаа.

Хэт их цус алдсанаас болж Брайаны хараа бүрэлзэж эхлэв. Тэр зөвхөн замбараагүй хөлийн чимээ, зэвсэг харшилдах дуу, мөн эргэн тойронд нь биеүүд газар мөргөх чимээг сонсож байлаа. Дараа нь... бүх чимээ бүдэг бадаг болжээ. Эцэст нь юу болсон юм бэ? Тэр толгойгоо эргүүлэн тулаан болж буй зүг харлаа. Тэнд харсан дүр зураг нь ойлгоход дэндүү бэрх байв.

Эмэгтэй яг л хий үзэгдэл мэт байлаа. Тэр олны дундуур хүссэнээрээ орж гарч, дахин дахин хараанаас алга болов. Түүний хийсэн довтолгоо бүр дайсныхаа амин цэгийг нэвт хатгана. Үүнийг тулаан гэж нэрлэх аргагүй, харин бүжиглэж байна гэвэл илүү тохирно. Үхлийн зэвсгийг ийм хэмнэлтэй ашиглан, дээш доош цавчиж, итгэмээргүй зам мөр гарган алах чадвартай хүнийг Брайан урьд нь хэзээ ч харж байгаагүй. Харин түүнийг тойрсон хүмүүс бол эв дүйгүй алиалагчдын бүлгээс өөрцгүй байв. Тэд эсэргүүцэн тулалдахыг оролдсон ч дэмий л унацгаав. Эцэст нь зөвхөн тэр л бардамхан, ганцаараа зогсож байлаа.

Ухаан алдахаасаа өмнө түүний харсан хамгийн сүүлчийн дүр зураг энэ байв.

30-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Шулмыг сулал30-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах