Шулмыг сулал

31-р анги

31-р бүлэг. «Манай найз»

Роланд ширээнийхээ ард манарсан байдалтай сууж байв. Түүний цайзад хэн нэгэн хүн алахаар орж ирнэ гэж тэр огт төсөөлөөгүй байлаа. Хэрэв Шөнийн гургалдай тэднийг цаг алдалгүй илрүүлээгүй бол тэд түүнийг өршөөлгүйгээр хөнөөх байсан гэхээс тэр айж байв.

Энэ аллагын оролдлогыг хэн захиалсан юм бол? Гурав дахь эгч нь үү, эсвэл өөр ах, эгч дүүсийнх нь нэг үү? Тэд яах гэж ингэв? Хаан ширээний төлөөх тэмцэл таван жил үргэлжилж байгаа ч сүүлийн хэдэн сарын дотор түүнийг алахыг аль хэдийн хоёр удаа оролдчихоод байлаа. Уур нь хүрсэн Роланд ширээгээ цохив. Энэ чинь дэндүү даварсан хэрэг байлаа! Түүнийг зүгээр л Чөтгөрийн саруудтай нүүр тулахыг нь орхиж болдоггүй юм уу?

Хаалганы цаанаас хөлийн чимээ сонсогдов. Энэ нь түүний тэргүүн хүлэг баатар Картер байлаа. Тэр хаалгыг түлхэн онгойлгоод, «Эрхэм ханхүү, нас барагсдын хэн болохыг тогтоолоо. Найман цогцосны долоо нь хотын эргүүлийн анхны гишүүд байсан, харин сүүлчийнх нь одоогоор танигдаагүй байна. Үүнээс гадна хоёр хүн амьд үлдсэн бөгөөд шидтэн бүсгүйн асаргаанд байгаа... үгүй ээ... Пайн авхай эмчилсний дараа ч тэд одоо хүртэл сэрээгүй байна. Мөн бохирын суваг руу хүрэх замыг одоо чандлан хамгаалж байгаа» гэв.

Тэд хотын эргүүлийнх байсан гэж үү? Роланд өмнөх ноёны байгуулсан тэр багт найдаж болохгүйг мэднэ. Арван хүний найм нь үнэнч бус байсан нь үнэн хэрэгтээ тэднийг иргэний цэрэгт элсүүлээгүй нь зөв сонголт байсныг харуулж байлаа.

«Сайн байна. Бас тэднийг үргэлж сайтар хамгаалж байгаарай. Өмнөх шигээ амиа хорлох боломж бүү олго!»

«Өмнөх... шигээ?»

«Өө, юу ч биш.» Роланд толгой сэгсрэв. Шөнийн гургалдай түүнийг эрт сэрээсэн болохоор толгой нь одоо ч будилсан бололтой. «Ямар ч байсан, би тэдний тухай бүхнийг мэдмээр байна. Удирдагч нь хэн бэ? Холбоо барьдаг хүн нь хэн бэ? Хөрөнгө оруулагч нь хэн бэ? Энэ бүхнийг, бас үүнээс ч илүүг шалгаж тогтоо...»

«Тийм ээ, Эрхэм ханхүү.» Картер тушаалыг нь авсан ч тэр даруй гарсангүй. Харин нэг өвдөг дээрээ сөхрөөд, «Алуурчид цайзад сэм нэвтэрч чадсан нь миний үүргээ умартсан хэрэг. Эрхэм ханхүү, намайг шийтгэнэ үү» гэв.

«Боллоо, боль. Тэр үед чи цайзад ч байгаагүй. Энэ чамтай ямар ч холбоогүй.»

«Гэхдээ...» Картер тээнэгэлзээд, «энэ аллагын оролдлогыг эцэст нь хэн зогсоосныг хэлж болох уу? Хэргийн газрыг харахад тэд...» гэж хэлээд залгилаа. «Бүгдийг нь нэг хүн алсан бололтой, тэд огт эсэргүүцэж чадаагүй байна.»

«Үүнийг чи хэлж чадаж байна уу?» гэж Роланд сониучирхав.

«Хэрэв хүч тэнцүү тулалдсан бол хэргийн газар ийм цэвэрхэн байхгүй, шарх нь ч биеэр нь энд тэнд тархсан байх байсан» гэж Картер шивнэв. «Бүгдийг жижиг агуулахад хөнөөсөн байна. Цус, цогцосноос өөр зүйл газар дээр алга. Тэнд өрсөн бараа бүтээгдэхүүн бараг гэмтээгүй. Утсан гахайн мах хадгалдаг том хайрцгууд хүртэл сэлэмний ганц ч зураасгүй байна. Энэ нь тэр хүн ямар ч халхавч ашиглах шаардлагагүй байсныг харуулж байна. Яг л жижигхэн цэлгэр талбайд зугаалж яваа мэт байсан. Эрхэм ханхүү, хүндэтгэлтэй хэлэхэд, энэ үнэхээр итгэмээргүй зүйл байна.»

«Тэгэхээр учир нь энэ байж.» Роланд толгой дохив. Тэр Картерын тайлбарын утгыг ойлгожээ. Онолын хувьд хэчнээн хүчтэй хүн байсан ч бүслэгдмэгц туйлын таагүй байдалд орно. Бодит тулаан кинон дээр гардаг шиг өрнөдөггүй, бүслэгдсэн хүн нэг дайснаа нөгөөгийнх нь араас газар унагаад байдаггүй. Сохор цэгээс хийсэн довтолгоо ялангуяа аюултай. Тиймээс олон хүнтэй тулалдахдаа газар нутаг, орчныг ашиглаж, дайсантайгаа үргэлж нүүр тулан байхаар байрлалаа сонгох нь зөв арга юм.

Гэвч Шөнийн гургалдай жирийн хүмүүсийн нэг биш байлаа.

«Юу ч болсон эхлээд би чамд өгсөн даалгаврыг гүйцээ. Энэ хүний тухай одоохондоо ил болгож болохгүй. Цаг нь болохоор би чамд хэлнэ.»

Роланд тэргүүн хүлэг баатар нь үнэнч, найдвартай харьяат нарынх нь нэг гэдгийг, мөн Нана, Анна хоёрыг шидтэн бүсгүй гэдгийг мэддэг байсан ч Шөнийн гургалдай энд байгааг түүнээс нуухаар шийджээ. Учир нь тэр бусад хоёр шидтэн бүсгүйтэй адил тэдний талын хүн биш байв. Тэр зөвхөн Аннагийн төлөө Хилийн сууринд үлдсэн. Тэр Шидтэн бүсгүйчүүдийн хамтын ажиллагааны холбоонд харьяалагддаг бөгөөд эрт орой хэзээ нэгэн цагт энэ хотоос явна.

Картер ёслон мэндлээд гарч одов.

Роланд түүний юу бодож байгааг ойлгож байлаа. Сэлэмний ур чадварт гарамгай нэгэн болохын хувьд Картер олон зуун жилийн турш хуримтлагдаж, нэгтгэгдсэн тулалдааны арга барилд үндэслэсэн сургалтын хөтөлбөрийг байнга давтдаг байв. Үнэн хэрэгтээ тэд өв уламжлалаараа бахархдаг. Гэвч агуулах дахь дүр зургийг хараад тэр итгэж чадахгүй, эргэлзэж эхэлжээ. Хэрэв сэлэмний ур чадварыг ийм түвшинд төгөлдөржүүлж болдог юм бол тэд ер нь ямар өв уламжлалаараа ингэтлээ бахархдаг хэрэг вэ?

«Чи намайг гарч ир гэж хэлнэ гэж бодсон юмсан» гэж Шөнийн гургалдай өөрийгөө илчлэв. Тэр урьдын адил Роландын ширээний буланд хөлөө ачин сууж байлаа.

«Би ч бас энэ тухай бодож үзсэн. Яах вэ? Энд суурьшаад миний далд сэлэм болчих. Сард хоёр алтан роял авна, Аннагийнхаас хоёр дахин их. Ямар санагдаж байна?» Роланд ятгалгаа үргэлжлүүлэв. «Цэцэрлэгтэй байшинтай болно. Долоо хоног бүр хоёр өдөр амарна. Жил бүр цалинтай чөлөө авна. Өө, тэгээд л боллоо. Үлдсэнийг нь мөнгөн урамшууллаар нөхнө.»

Роландын гайхлыг төрүүлсэн нь, Шөнийн гургалдай түүнийг шууд татгалзсангүй. Тэр зүгээр л инээмсэглэн, тийм ч гэж хэлсэнгүй, үгүй ч гэж хэлсэнгүй. «Юу ч болсон хамтрагчдаа орхиж чадахгүй.»

«Одоохондоо тийм байж болох ч өвөл өнгөрмөгц Хилийн суурин сэргээн босголтын үе рүү орно. Тэр үед үүнд хэчнээн хүн санаа тавих бол? Тэгээд... шидтэн бүсгүйчүүд гудамжаар алхахдаа ялгаварлан гадуурхалтад өртөхөө болино. Хэн ч чамайг чөтгөрийн элч гэж харахгүй.»

«Тэгээд л цааш нь... Чи дандаа үүнийг ярьдаг» гэж Шөнийн гургалдай хайхрамжгүй хэлэв.

Болих цаг нь болжээ. Сонссоноос үзсэн нь ямагт дээр. Иймэрхүү зүйлийг аажмаар л өөрчилж чадна. Роланд ярианы сэдвийг өөрчлөөд, «Нанаг эсэн мэнд буцаасан биз дээ?» гэж асуув.

«Аан, тийм. Гэхдээ тэр ихэд цочирдсон.»

Роланд санаа алдав. Аргагүй ч байлаа. Эцсийн эцэст Нанаг Шөнийн гургалдай сэрээхэд шөнө дунд байсан юм. Түүнийг хэргийн газарт авчирч, тулалдаан болсон газрыг харуулахад Нана бараг бөөлжих шахсан. Шөнийн гургалдай Роландад болсон явдлыг товчхон ярьж өгөөд, Роланд түүнд Нанаг авчрахыг хэлжээ. Нана ердийн үед тахиа л эмчилдэг байв. Харин одоо бяцхан охин цусанд будагдсан хүмүүсийг харангуутаа ухаан алдав. Удалгүй сэрээд, нүүр дүүрэн нулимстайгаар хотын эргүүлийн тэр хүнийг эмчилж эхэлжээ.

Нанагийн гэрийнхэнд юу ч мэдэгдэхгүй байлгахын тулд Шөнийн гургалдай түүнийг буцааж хүргэж өгөх ажлыг мөн хариуцсан байв.

Бүх зүйл цэгцрэхэд үүр цайхын алдад болжээ.

«Мөрдөн шалгалт ямар байв? Намайг явуулсан сайн ах, эгч нарынхаа хэн болохыг тогтоож чадсан уу?»

Шөнийн гургалдай толгой сэгсрээд, «Тэд бүгд танай хотын эргүүлийн хүмүүс байсан, ганцхан үл хамаарах этгээдийг эс тооцвол. Гэхдээ тэр ч бас хэн болохыг нь тогтоох ямар ч баримт авч яваагүй. Хангалттай мөнгөтэй л бол хэн ч тэднийг хөлсөлж чадна. Гэхдээ энэ таны ах, эгч нартай холбоогүй байж магадгүй гэж би бодож байна» гэв.

«Яагаад?»

«Учир нь тэд туйлын эмх замбараагүй байсан. Хэд хэдэн удаа тэр багийнхан хоорондоо ихэд зөрчилдөж байлаа. Бас бүтэлгүйтсэн даруйдаа амиа хорлоогүй, ядаж хоёр хүнийг амьд үлдээсэн. Түүнчлэн мэргэжлийн хүмүүсийн үйлдэл огт харагдаагүй. Ерөнхийдөө тэд зүгээр л гудамжны танхайчууд байсан. Энэ нь таны ах, эгч нарын арга барилтай огт адилгүй. Харин мэргэжлийн бус хүний төлөвлөгөө байх магадлалтай. Би энд байгаагүй ч тэдний аллагын оролдлого амжилтад хүрэх ямар ч боломжгүй байсан гэж бодож байна. Доод давхарт Анна унтаж байгааг бүү март.»

Шөнийн гургалдай Роландын аяга руу гараа сунгав. Тэр түүнтэй нэг аяганаас уухад огт санаа зовсонгүй. Тэгээд, «Ямар ч байсан, танай хүлэг баатар бохирын сувагт болсон явдлын үнэнийг мэдэхийг хүссэн. Тэр удахгүй үнэнийг мэднэ гэдэгт мөрийцсөн ч болно. Эгчийн чинь өмнө нь явуулж байсан гарын хүнтэй харьцуулахад энэ нөхөр хамаагүй мэргэжлийн бус. Би яваагүй байсан бол тэр одоо ч өмнө минь сөхрөн, алахгүй байхыг гуйж байх байлаа» гэв.

«Тэр хүнд шархадсан эргүүлийн хүн чинь миний саяхан дуудан авчирсан хүн бололтой.»

«Үнэхээр үү?» Шөнийн гургалдай толгойгоо хазайлгаад, «Түүнийг шагнах хэрэгтэй гэж би бодож байна. Хэрэв тэр нөгөө хэдийн эсрэг зогсоогүй бол би тэднийг ингэж хурдан олж чадахгүй, тэд цайзын зоорь руу шургаад орчих байлаа. Тэр яагаад ингэснийг одоогоор ойлгохгүй байгаа ч дайсны дайсан бол бидний найз, тийм биз дээ?» гэв.

Тийм ээ гэж Роланд бодов. Гэхдээ чухал нь тэр найз эсвэл дайсан байсан эсэхэд биш, харин Шөнийн гургалдай тэр хоёр үгийг хэлсэнд байлаа.

— «Манай найз.»

31-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Шулмыг сулал31-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах