Тэнгэрийн нууц номын сан

24-р анги

24-р бүлэг — Шидээд гаргав

Сонсох

— Боломжгүй...

Ван Тао ч харсан зүйлдээ итгэж чадсангүй.

Ирэхээсээ өмнө тэр Жан Сюаний хүчийг зориуд судалсан. Олсон мэдээллээр Жан Сюань ердөө Тулаанчийн 3-р дань — Жинхэнэ Хийн шаттай сул дорой нэгэн байсан!

Тэгвэл түүний дайралтыг хоёрхон хуруугаараа яаж зогсоож чаддаг байна?

Ингэхийн тулд зөвхөн хангалттай хүчтэй байгаад зогсохгүй, цагийг яг тааруулах, хүчээ нарийн хянах, байрлалаа зөв сонгох зэрэг олон зүйлд өчүүхэн ч алдаа гаргаж болохгүй. Тооцоо нь жаахан л зөрвөл хуруугаа тасдуулж, хүнд шархдах аюултай!

Академийн бусад багш байтугай Писюэ буюу Хийн Цэг Нээх шатны ахлагчид ч ийм зүйл хийж чадах эсэх нь эргэлзээтэй. Гэтэл бүтэлгүй амьтан гэж алдаршсан энэ хүн...

Боломжгүй!

“Санамсаргүй таарсан! Гарцаагүй аз таарсан хэрэг!”

Ийм бодол төрмөгц Ван Таогийн царай дахин догширч, сэлмээ хоёр гараараа чанга атган бүх хүчээрээ татлаа.

— Тавь!

Тэр Жан Сюаний хоёр хуруунд хавчуулагдсан сэлмээ буцааж авахыг хүсэв.

Гэтэл дараалан хоёр удаа бүх хүчээрээ татаж, духны судас нь гүрийж, хүчлэхдээ бараг цус бөөлжих хэмжээнд хүрсэн ч сэлэм хөдөлсөнгүй. Жан Сюаний хоёр хуруунд гагначихсан мэт хөдөлгөөнгүй хэвээр байлаа.

“Арай... түүний жинхэнэ хүч Жинхэнэ Хийн шат биш юм биш биз?”

Ван Таогийн толгойд гэнэт ийм бодол орж ирэв.

Гэхдээ боломжгүй!

Сүүлчийн Багшийн мэргэшлийн шалгалтаас хойш удаагүй. Жан Сюань тэр үед Жинхэнэ Хийн шатны оргил үед байсныг академи даяараа мэднэ. Тэр хугацаанд шат ахисан байлаа ч хамгийн ихдээ өөртэй нь адил Бие Чангалах шатанд хүрсэн байх ёстой. Тэглээ гээд нөгөө хүний хоёрхон хурууны өмнө ингэж хүч мөхөстөх учиргүй!

— Зайл!

Ван Тао энэ хачирхалтай явдлын учрыг олох гэж бодож байтал сэлмээр нь дамжин асар хүч гэнэт цутгаж ирэв. Үүний зэрэгцээ Жан Сюаний ямар ч сэтгэл хөдлөлгүй тайван дуу чихэнд нь сонсогдлоо.

Шүү!

Хариу үйлдэл хийх завдалгүй Ван Таогийн бүх бие агаарт шидэгдэв.

Тас!

Толгойгоороо танхимын хаалгыг мөргөн нэвт гарлаа.

— За, хичээлээ үргэлжлүүлье!

Ван Таог хөнгөхөн шидээд гаргасан Жан Сюань бусад руугаа эргэн тайвнаар хэлэв.

— ...

Ван Ин, Жао Я, Лю Ян, Жэн Ян, Юань Тао тав бие бие рүүгээ ширтэв. Сая юу болсныг ухаарч ч чадахгүй, цочирдсондоо толгой нь дэлбэрэх шахна.

Тэр чинь Тулаанчийн 4-р дань — Пигү буюу Бие Чангалах шатны бясалгагч шүү дээ! Бүх хүчээрээ хийсэн дайралтыг нь хялбархан зогсоосон төдийгүй өөрийг нь ингэж амархан шидээд гаргачихлаа.

Тэдний багш академийн тулааны чадвараар хамгийн доор ордог бүтэлгүй багш биш бил үү?

Яаж ингэж чадсан юм бэ?

— Багш... жинхэнэ хүчээ нууж явсан юм биш үү?

Жао Я гэнэт учрыг олсон мэт болж, догдолсондоо хацар нь улайв.

Багш нь жинхэнэ хүчээ санаатай нууж ирсэн гэдэг л хамгийн боломжтой тайлбар!

Үгүй бол бусдын хэн нь ч олж харж чадаагүй асуудлыг яаж ганц хараад хэлж, хэдхэн үгээр хүчийг нь огцом нэмэгдүүлж чадах билээ?

Бусад нь ч тэнэг хүмүүс биш. Үүнийг сонсоод догдлон нударгаа атгав.

Академид ирж багшийн шавь болж байгаа хүн чадвартай багшаар заалгахыг хүсэлгүй яах вэ?

Өмнө нь бүгд академийн хамгийн муу багшийг сонгочихлоо, цаашдын амьдрал бүрхэг боллоо гэж бодож байсан. Харин одоо л багш сонгох тал дээр өөрсдөө хамгийн том хожил авснаа ойлгов!

Академид хамгийн муу нэртэй багш нь үнэндээ... жинхэнэ дээд зэргийн мэргэжилтэн байжээ!

— Мм!

Ингэж бодмогц өмнөх элдэв бодол нь бүгд арилж, тавуулаа хүчтэй толгой дохив. Жан Сюаний зааварт эргэлзэж байсан Лю Ян хүртэл багш руугаа догдлон ширтэж, ганц ч үгийг нь алдахгүйг хичээлээ.

Лу Сюнь багш, Ван Чао багш гэж юу байх вэ. Тэд бүгд толгойноос нь аль хэдийн арчигджээ!

Жан багштай харьцуулбал ахлагч нар хүртэл сөхрөхөөр санагдана!

...

— Ингэж ууртай дайраад орчихлоо. Залуу эзэн зүгээр байгаа даа?

Танхимын гадаа Лю өвгөн дотогш ууртайгаар орсон Ван Таог санаа зовнин харж байлаа.

— Санаа зоволтгүй. Ван Тао залуу эзэн Тулаанчийн 4-р дань — Бие Чангалах шатанд хүрсэн. Харин тэр Жан Сюань Жинхэнэ Хийн шатандаа гацсан хэвээр. Удахгүй тэрэнд хичээл заагаад, Ван Ин залуу авхайг гаргаад ирнэ!

Тайлбар: “Шаое” гэдэг нь “залуу эзэн” гэсэн хүндэтгэлийн хэллэг.

Яо Хань баяртайгаар инээмсэглэн толгой дохив.

Тэр ичих нүүргүй багшийн шүд нь амнаасаа бутран унаж, өрөвдөлтэй байдалтай болохыг төсөөлөн баясаж байтал танхим дотроос Ван Таогийн ууртай архирах дуу сонсогдов.

— Эхэлчихлээ!

Яо Ханий нүд сэргэж, амных нь булан дээш татагдав.

Жан Сюань зүгээр л академийн хамгийн муу багш байсан бол Яо Хань түүний хэрэгт оролцох ч үгүй. Гэтэл өөрийнх нь залуу авхайг үл хүндэтгэж зүрхэлсэн!

Хэрэв Жан Сюань ямар нэг башир арга хэрэглээгүй юм бол залуу авхай нь яаж сайн дураараа түүнийг багшаа болгох билээ?

Яо Хань өөрөө хөдөлбөл Жао Ягийн уурыг хүргэнэ. Дээрээс нь Хунтянь академийг ч эвгүй байдалд оруулж мэднэ. Харин Ван Тао өмнөөс нь хөдлөхөөс илүү тохиромжтой зүйл гэж үгүй.

Хунтянь академи Тяньсюань хаант улсын нийслэлд, Ван овгийн гол нутагт байрладаг. Ван Тао нэг багшийг зодсон ч Ван овог зохицуулах арга олно. Тэгээд ч тэр академийн ахлагчийн шавь, байр суурь өндөр. Энэ хэргийг Ван Тао шийдэх нь Яо Ханиас хавьгүй зохимжтой.

“Хэ хэ, тэр бүтэлгүй багш одоо яаж шившгээ хутгахыг нь харъя...”

Бодох тусам Яо Ханий сэтгэл хөөрөв. Тэр хаалганы завсраар дотогш шагайхаар сэм ойртож байтал гэнэт тасхийх дуу гарч, тас хаалттай төмөр хаалга хүчтэй дэлгэгдлээ.

Пан!

Яо Хань юу ч ойлгож амжаагүй байхад төмөр хаалга нүүрийг нь хүчтэй мөргөж, толгой нь манарав. Ухаан нь балартангуут араас нь нэг хүний толгой шууд мөргөж ирлээ.

Тас!

Нүүр, толгой хоёрын халуун дотно “уулзалт”-ын дундуур яс хугарах цэвэрхэн чимээ сонсогдож, өчигдрийн зодуураас арайхийн бүтэн үлдсэн хоёр шүд нь ч баатарлагаар сугарч одов.

— Пү!

Тэсэхийн аргагүй өвдөлтөд Яо Ханий бие татвалзан, ам дүүрэн цус нулимав.

Уг нь түүний бие сул биш. Гэхдээ өчигдрийн шарх нь эдгээгүй байхад өнөөдөр эхлээд төмөр хаалгаар нүүрээ балбуулж, араас нь хүний толгойд мөргүүллээ. Одоо хүртэл амьд байгаа нь өөрөө аз байв.

— Залуу эзэн ээ...

Шидэгдэж гарч ирсэн хүн өөрийнх нь залуу эзэн болохыг Лю өвгөн хараад сандран гүйлээ.

— Новш гэж! Новш гэж!

Ван Тао төмөр хаалга мөргөсөн ч Яо Хань уналтыг нь зөөллөсөн тул ноцтой гэмтсэнгүй. Тэр босож ирээд, “бүтэлгүй багш” дайралтыг нь хоёр хуруугаараа барьж аваад өөрийг нь шидэн гаргасныг бодмогц дотор нь айдас төрөв. Амандаа ууртай хашхирсаар байсан ч танхим руу дахин ойртож зүрхэлсэнгүй.

— Ван Тао залуу эзэн ээ, та... та...

Толгой нь манарсан Яо Хань өөр рүү нь мөргөсөн хүн Ван Тао гэдгийг одоо л ухаарав. Тэр гайхаж будилсан янзтай арайхийн бослоо.

Зодох гэж орсон хүн нь та биз дээ? Яагаад өөрөө шидэгдээд гараад ирэв?

— Би... би шинэ төрлийн тулааны техник давтаж байсан юм!

“Бүтэлгүй багшид” шидэгдэж гарснаа Ван Тао үхсэн ч хэлж чадахгүй. Аргагүйдээ ийм шалтаг зохиов.

— Тулааны техник үү?

Саяын мөргөлдөөнөөс Яо Ханий нүд бүрэлзсэн хэвээр. Тэр яаран асуулаа.

— Тэр нөхрийн үнэн төрхийг илчилж чадсан уу? Манай залуу авхай яасан...

— Кхм, кхм. Би... хөдөлж амжаагүй байхад дүү минь намайг түлхээд гаргачихсан юм. Миний бодлоор... энд түр хүлээсэн нь дээр байх!

Ван Тао эвгүйрхэн хэлэв.

Дөнгөж сая л нөгөө хүнийг яаж зовооно гэж том дуугарсан атлаа дараагийн агшинд өөрөө шидэгдээд гарч ирсэн. Ийм шившигтэй явдлыг зодуулаад үхэхдээ тулсан ч хүлээн зөвшөөрөхгүй!

— Хүлээнэ ээ?

Яо Хань толгойгоо маажин эргэлзсэн ч илүү ухаж асуух хэрэггүй гэж бодов. Тэгээд сэдвээ өөрчиллөө.

— Ван Тао залуу эзэн ээ, та Хунтянь академийн сурагч юм чинь нэг зүйл асууя.

Тайлбар: “Шаое” гэдэг нь “залуу эзэн” гэсэн хүндэтгэлийн хэллэг.

— Асууж болно.

Яо Хань танхимд болсон явдлыг цааш лавласангүйд Ван Тао дотроо амсхийв.

— Академид нэрэндээ “Би” гэсэн үгтэй эмэгтэй багш бий юу?

Өчигдөр өөрийг нь зодсон хүнийг санахад Яо Ханий уур дахин дүрэлзэв.

— “Би” юу? Хамгийн алдартай нь академийн гоо бүсгүй Шэнь Би Жу багш! Жан Сюань багш хүртэл араас нь гүйдэг гэж сонссон. Тэр чинь яг л... бах байж хунгийн маханд санаархсан...

Ван Тао үгийнхээ дунд гэнэт зогсов.

Өмнө нь бүгд Жан Сюаний бясалгал сул, багшлах чадвар нь бүр ч дор гэдгийг мэддэг байсан. Тийм чадвартай атлаа академийн гоо бүсгүй Шэнь Би Жугийн араас гүйж зүрхэлдэг болохоор хүмүүс түүнийг “бах байж хунгийн маханд санаархлаа” гэж дооглодог байв. Харин Ван Тао сая Жан Сюаний хүчийг өөрийн биеэр мэдэрч, өөрөөс нь огт өөр түвшний хүн гэдгийг ойлгосон тул энэ үгийг цааш хэлэх нь нэг л зохимжгүй санагджээ.

— Шэнь Би Жу? Жан Сюань түүний араас гүйдэг юм уу?

Яо Ханий нүд сэргэж, гэнэт учрыг ойлгосон мэт болов.

Өчигдөр өөрийг нь зодсон хүний ярьсан эмэгтэй гарцаагүй энэ хүн байх ёстой!

— Жан багшаас өөр түүний араас гүйдэг хүн бий юу?

— Шэнь багш үнэхээр үзэсгэлэнтэй. Түүний араас гүйдэг багш нарыг тоолж барахгүй. Харин хамгийн алдартай нь Шан Чэнь ахлагчийн ач хүү Шан Бин багш!

Ван Тао хэсэг бодсоноо Яо Ханийг сэжиглэн харав.

— Яо даамал яагаад үүнийг асуугаад байгаа юм?

— Өө, зүгээр л сонирхсон юм!

Яо Хань цааш тайлбарласангүй. Харин харц нь хурцдав.

“Өчигдөр энэ Шан Бин Жан Сюаньтай зөрчилдсөн эсэхийг шалгачихад л болно. Хэрэв үнэхээр тэр мөн бол ахлагчийн хүү байсан ч хамаагүй, заавал шанг нь хүртээнэ...”

Байюй хотын эзний даамал, хотын эзний дараа орох хэмжээний эрх мэдэлтэй Яо Хань хэзээ ингэж аймшигтай доромжлуулж явлаа?

Өшөөгөө авахгүй бол дотор нь хурсан хорсол хэзээ ч тайлагдахгүй. Үүний төлөө чөтгөр болсон ч яах вэ!

...

Яо Хань хэнээр мэдээлэл цуглуулахаа бодож байх тэр үед ярианы эзэн Шан Бин хичээлээ дуусгаад танхимаасаа гарч ирэн нэг залуутай таарав.

Цао Сюн багш!

24-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тэнгэрийн нууц номын сан24-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах