Тэнгэрийн нууц номын сан

34-р анги

34-р бүлэг — Луйвар

Сонсох

— Аан?

Шэнь Би Жуг ингэж уурлана гэж бодоогүй Шан Бин балмагдаад яаран тайлбарлав.

— Шэнь багш аа, би таныг хэлээгүй. Жан Сюанийг л хэлсэн юм. Мөнгөгүй байж хүн дайлах хэрэг юу байсан юм бэ? Хар даа, одоо үйлчлэгчид саатуулагдчихлаа. Ямар шившигтэй юм бэ! Академийн маань нэр хүндийг хүртэл гутааж байна...

Гэвч ярих тусам Шэнь Би Жугийн царай улам барайж, уур нь хэзээ мөдгүй дэлбэрэхээр болов. Юу буруу болсныг ойлгохгүй гайхаж зогссон Шан Бинд энэ үед үйлчлэгч эвгүйхэн дөхөж ирээд,

— Шан залуу эзэн ээ... — гэв.

— Яав?

Шан Бин хөмсгөө зангидан түүн рүү харлаа.

— Хм... өнөөдрийн зоогийг дааж байгаа хүн нь... Шэнь багш шүү дээ! — гэж үйлчлэгч хэлэв.

Тэр Шан Биний жүжигт хамжилцах тушаал авсан байлаа. Гэвч тооцоог эмэгтэй нь төлөх юм гэж яаж мэдэх билээ. Шан Бинд энэ талаар хэлж амжаагүй байтал өнөөх нь өөрөө давхиж ирээд бүхнийг бүр ч тайлбарлахад хэцүү болгочихжээ.

— Шэнь багш дайлж байгаа гэж үү?

Шан Бин цочирч, итгэж ядсан янзтай нүдээ том болгов.

Үнэн гэж үү?

Тэр өдөр бүр Шэнь Би Жуг хоолонд урьдаг ч бүсгүй нэг ч удаа зөвшөөрөөгүй. Гэтэл академийн хамгийн муу багш гэгддэг Жан Сюань түүнтэй нэг ширээнд сууж хооллоод зогсохгүй... бүр Шэнь Би Жугаар дайлуулж байна гэж үү?

— Яав? Би тооцоо төлөх мөнгөгүй болохоороо л өгөөмөр дүр эсгэж, өөрийгөө шившиг болгож байгаа хэрэг үү? — Шэнь Би Жу түүн рүү хүйтнээр ширтэв.

Өнөөдөр тэр Жан Сюаний өмнө хэд хэдэн удаа эвгүй байдалд орж, үүнээсээ болж сэтгэл нь тавгүй байлаа. Гэтэл яг ийм үед энэ нөхөр гарч ирээд дээрээс нь дооглочихов. Уур нь бараг хяналтаас гарах дөхжээ.

— Үгүй ээ, би тэгж хэлээгүй...

Шан Биний царай цонхийж, уйлах шахав.

Шэнь Би Жуд тал засах гэж байгаад санаандгүй өөрийг нь доромжилчихсоноо одоо л ухаарчээ. Тэр үл ойлголцлыг арилгах гэж гараа яаран савчин,

— Би тийм санаагүй. Миний хэлэх гэсэн зүйл бол... бол... — гэж ээрлээ.

Гэвч үгээ яаж эвлүүлэхээ олсонгүй.

Ямар ч байсан академийн багш, бас ахлагчийн ач хүү учраас үзсэн туулсан юмтай. Шан Бин удалгүй сэхээ авч, үйлчлэгч рүү эргэн сүртэй дохив.

— За яах вэ. Шэнь багшийн өр бол миний өр гэсэн үг. Хэд болсон юм? Би төлчихье!

— Шан залуу эзэн ээ, та манай Хунтянь Асрын хүндэт зочин шүү дээ. Танаас мөнгө авч яаж болох вэ! — гэж үйлчлэгч сандран толгой сэгсрэв.

Энэ бол Шан Биний байр суурь, чадлыг Шэнь Би Жуд харуулахын тулд урьдчилан тохирсон жүжгийнх нь нэг хэсэг байлаа.

— Тэгвэл сайн байна...

Шан Бин энэ боломжийг ашиглан өөрийгөө жаахан гайхуулах санаатай үргэлжлүүлэх гэж байтал Шэнь Би Жугийн хүйтэн дуу дахин сонсогдов.

— Хэрэггүй. Өгөөмөр дүр эсгэлээ гэж дахиж хүнээр хэлүүлэхгүйн тулд өөрийнхөө зардлыг өөрөө төлнө!

Тэр үснийхээ хаш хатгуурыг авч үйлчлэгчид өгөв.

— Энэ хаш үсний хатгуур дор хаяж таван мянган алтан зоосны үнэтэй. Мэргэжлийн хүнээр шалгуулж болно. Түр танайд барьцаанд үлдээе. Мөнгөө аваад ирэхээрээ буцааж авна!

— Энэ...

Хаш хатгуурыг барьсан үйлчлэгч яахаа мэдэхээ болив.

Урьдчилж тохирсон жүжигт ийм хэсэг байгаагүй шүү дээ...

— Шэнь багш аа, ингэх хэрэггүй. Би Хунтянь Асрын Ү Чоу эрхлэгчийг танина. Ганц үг хэлэхэд л таны энэ тооцоо юу ч биш...

Шан Бин яаран урагш алхав.

— Тэр чинь чиний асуудал. Надад ямар хамаатай юм? — гэж Шэнь Би Жу үгийг нь таслав. Дараа нь үйлчлэгч рүү эргэн, — Мэргэжлийн хүн дуудаж шалгуулахгүй юм бол би явлаа шүү! — гэв.

— Би...

Үйлчлэгч аврал эрсэн харцаар Шан Бин рүү харлаа.

— Над руу хараад яах юм? — Шан Бин ууртайяа гараа савчив. — Би чамайг огт танихгүй!

— За, болно оо!

Ганц хоолноос болж ийм инээдэмтэй жүжиг өрнөнө гэж Жан Сюань төсөөлсөнгүй. Тэр толгой сэгсрээд урагш алхаж, үйлчлэгчийн гараас хаш хатгуурыг авч Шэнь Би Жуд буцааж өглөө.

— Үүнийг түүнд өгөөд яах юм? Энэ хоол чинь мянга хоёр зуун наян алтан зоосны үнэд ч хүрэхгүй. Ингэж мөнгөө өгөх гээд яараад байгаа чинь луйвардуулахыг хүсээд байгаа юм уу?

— Луйвар гэнэ ээ? Манай Хунтянь Асар бараг арван жил ажиллаж байна. Үнэ нь шударга, үйлчлүүлэгчээ ялгаж үздэггүй. Өдий хүртэл нэг ч хүн биднийг ингэж хэлж байгаагүй. Та сая яг юу гэсэн үг вэ?

Жан Сюаний үг дуусмагц дунд эргэм насны хүн том том алхсаар хүрч ирлээ.

Хунтянь Асрын эрхлэгч Ү Чоу байв.

Тэр Шан Бинтэй бүхнийг урьдчилан тохирсон тул анхнаасаа өөрөө гарч ирэх ёсгүй байлаа. Гэвч Жан Сюань «луйвар» гэж хэлэхийг сонсоод тэвчиж чадсангүй.

Энд болсон явдал олон зочны анхаарлыг аль хэдийн татжээ. Хэрэв тэр гарч ирэлгүй Жан Сюанийг хүссэнээрээ яриулаад байвал зоогийн газрын нэр хүнд шороотой хутгалдана. Тэгвэл эзэн нь болох Хун Хао ахлагч эргэж ирээд өөрийг нь амьд үлдээх эсэх ч эргэлзээтэй.

— Би юу гэсэн үг вэ гэж үү? Заавал амнаас минь хэлүүлэх хэрэгтэй юу?

Жан Сюань зовхио үл ялиг өргөж, огт яарсан шинжгүй харав.

— Хм! Манай Хунтянь Асрын бүх хоол хамгийн сайн орцоор, шинэхэн амттай хийгддэг. Үнэ ханшийг нь ч академи хатуу шалгаж тогтоосон. Хэлсэн үгээ тайлбарлаж чадахгүй бол академийн багш байсан ч өнөөдөр эндээс зүгээр гараад явна гэж бүү бод! — гэж Ү Чоу эрхлэгчийн царай барайв.

Зоогийн газрын хувьд үйлчлүүлэгчээ луйвардсан гэх нэр зүүхээс хүнд зүйл үгүй. Үүнийг одоо л дарж авахгүй бол яриа тархахад Хунтянь Асар хаалгаа барихад ч хүрч мэднэ.

«Энэ нөхөр өөрөө үхлээ эрж байна!»

Жан Сюань дахиад л мултарчих нь гэж бодож байсан Шан Бин түүнийг Хунтянь Асрыг луйварчин гэж буруутган, Ү Чоу эрхлэгчийг хүртэл хилэгнүүлснийг хараад дотроо баярлав.

Ү Чоу эрхлэгч энгийн үедээ найрсаг, дөлгөөн хүн шиг харагддаг. Харин Хунтянь Асрын нэр хүнд хөндөгдвөл улангассан бух шиг ухрахыг мэддэггүй нэгэн.

Академид доороосоо нэгдүгээрт ордог энэ нөхөр одоо нэг сайн балрах нь дээ!

«Энэ нөхөр юу яриад байгаа юм бэ...»

Шэнь Би Жу ч сандарч эхлэв.

Хунтянь академийн нутаг дэвсгэр дээр ийм том зоогийн газар ажиллаж чадна гэдэг ар талд нь ямар хүч байдгийг хангалттай харуулна. Тийм байхад олны өмнө «үйлчлүүлэгчээ луйварддаг» гэж хэлэх нь өөрөө гай дуудаж байгаа хэрэг биш гэж үү?

Ийм хэмжээний газар нэр хүндээ юунаас ч илүү эрхэмлэдэг.

— Нэгэнт өөрөө хэл гэж байгаа бол би ч ёсорхохоо больё!

Ү Чоу эрхлэгч сүрдүүлсэн ч Жан Сюань огт тоосонгүй. Тэр ширээний дэргэд очоод хоолнуудыг заав.

— Энэ «Нил Цэцэгт Зэрлэг Баавгайн Мах»-ыг та нарын хэлдгээр бол зэрлэг баавгай нядлаад, махыг нь нил цэцгэнд гурван өдөр дарж байж хийдэг. Ингэвэл гаднаа шаржигнуур, дотроо зөөлөн, анхилуун болдог. Харин та нар ганц өдөр дарчихаад л гаргаж шарсан байна. Амт, бүтэц нь ойролцоо ч нил цэцгийн эмийн чанар махандаа бүрэн шингээгүй. Ийм махыг хэчнээн идээд ч байх ёстой үр нөлөөгөө өгөхгүй!

Тэр дараагийн таваг руу заав.

— Харин энэ «Хунху Мандарин Загас»-ыг Хун нуураас барьсан зэрлэг загас гэж зардаг. Үнэндээ та нар Елуо буланд тэжээсэн загас ашиглажээ. Ялгах тун амархан. Хун нуурын зэрлэг мандарин загас байгалийн дайсан болох Чинхэ яст мэлхийтэй байнга тэмцдэг учраас сүүлний сэрвээ нь тэжээмэл загаснаас хавьгүй хатуу, сүүл нь ч мэдэгдэхүйц бүдүүн байдаг. Жаахан анзаарч харахад л миний зөв эсэхийг мэдэж болно!

— Энэ «Хөнгөн Хуурсан Үүрэн Зүрх Өвс»-ний тухайд бүр Үүрэн Зүрх Өвс ч хэрэглээгүй. Гашуун Зүрх Өвс хийсэн байна! Угтаа энэ хоёр нэг төрлийн ургамал. Өөр өөр орчинд ургадгаас нэр нь өөр болсон юм. Үүрэн Зүрх Өвс зэрлэг араатны үүрний дэргэд ургаж, тэдний хамгаалалтад байдаг. Тиймээс иш нь бүдүүн, тэжээллэг чанар нь хавьгүй өндөр!

— Харин Гашуун Зүрх Өвс зэлүүд газар хаа сайгүй ургадаг, маш хямдхан. Иш нь нарийн, тэжээллэг чанар нь ч хамаагүй доогуур. Нэг таваг хоол хийхэд хоёр ургамлын өртөг бараг арав дахин зөрнө! Огт өөр үнэтэй зүйлс! Үүрэн Зүрх Өвс гэж зарлачихаад Гашуун Зүрх Өвсөөр хоол хийж байгаа нь луйвар биш юм бол өөр юуг луйвар гэх юм?

...

Жан Сюань ширээн дээрх аль ч хоолыг хуруугаараа заахад орц нь хаанаас гаралтай, ямар өө сэвтэйг тодорхой хэлж байлаа. Сонсох тусам Ү Чоу эрхлэгчийн түрэмгий байдал арилж, царай нь цонхийв.

Хунтянь Асрын эрхлэгчийн хувьд тэр зөвхөн зочин хүлээн авдаггүй, гал тогооны ажлыг ч хариуцдаг. Жан Сюаний хэлсэн бүхэн үнэн эсэхийг мэдэлгүй яах вэ.

Жан Сюань дэмий ярьсангүй.

Бүгд... яг үнэн байлаа!

Эзэн Хун Хао энэ бүхнийг мэддэггүй. Ү Чоу өөртөө ашиг унагахын тулд орцуудыг нууцаар хямд зүйлээр сольдог байжээ. Хунху Мандарин Загас, Үүрэн Зүрх Өвс болон тэдний орлуулалтыг мэргэжлийн амт шинжээч хүртэл ялгахад бэрх. Тийм болохоор л тэр ийм удаан баригдалгүй явсан юм.

Гэтэл энэ залуу яаж мэдэв?

Тэгээд бүр нэг ч зөрүүлэлгүй яг таг хэлчих гэж!

— Новш гэж!

— Бид жинхэнэ Үүрэн Зүрх Өвс амсах гэж холоос зориод ирсэн юм шүү! Гэтэл хуурамч байж!

— Би ч адилхан! Хунху Мандарин Загас амт сайтай, жинхэнэ зэрлэг загас гэж сонсоод зориод ирсэн. Та нар биднийг ингэж хуурах гэж!

— Мөнгөө буцаа! Буцааж өг! Хунтянь академийн хамгийн нэртэй зоогийн газар хямд орлуулалт хэрэглэдэг гэж хэн санах вэ? Би бүр байнгын үйлчлүүлэгч шүү дээ! Бүх юм нь луйвар байсан юм уу!

...

Жан Сюань тайван, учир зүйтэй ярьж, хэлсэн бүрдээ шалгаж болох баримт дурдсан тул үзэж зогссон хүмүүс тэр дороо шуугилдав.

Хунтянь Асар зөвхөн академид биш, Тяньсюань хаант улс даяар нэртэй зоогийн газар. Онцгой хоолнуудыг нь амсах гэж холоос зорьж ирдэг мэргэжилтэн тоо томшгүй олон. Гэтэл тэр бүхний цаана ийм хуурмаг явдал нуугдаж байсан гэж хэн ч төсөөлсөнгүй.

34-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тэнгэрийн нууц номын сан34-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах