Тэнгэрийн нууц номын сан

35-р анги

35-р бүлэг — Юу болоод байна аа?

Сонсох

— Чи... дэмий юм ярьж байна!

Зочид шуугилдаж эхлэхийг хараад Ү Чоу эрхлэгчийн духаар хүйтэн хөлс цувлаа. Тэр шүдээ зуун хашхирав.

Одоо л хүлээн зөвшөөрч болохгүй. Нэгэнт буруугаа хүлээчихвэл Хунтянь Асрын нэр хүнд сүйрнэ. Өөрийнх нь ирээдүй ч хамт дуусна.

Энэ багшийг амт шинжээч гэдгийг мэдсэн бол зодуулж үхсэн ч Шан Биний хүсэлтийг зөвшөөрөхгүй байж!

— Миний хэлснийг дэмий яриа гээд байгаа юм уу? — Жан Сюань түүн рүү харав.

— Тийм! Та эдгээр хоолыг хуурамч гэж хэллээ. Гэхдээ батлах нотолгоо алга. Нотолгоогүй үг чинь гүтгэлгээс өөрцгүй! Намайг таныг гүтгэсэн хэргээр баривчлуулж чадахгүй гэж бодоо юу? — гэж Ү Чоу эрхлэгч ширүүн хэлэв.

— Нотолгоо юу? Нотолгоо хүсээд байгаа юм уу? За тэгвэл!

Энэ хүн эцсээ хүртэл гүрийхээр шийдсэнийг хараад Жан Сюань толгой сэгсрэв.

Уг нь тэр асуудлыг цааш томруулах санаагүй байлаа. Ямартай ч өнөөдөр Шэнь Би Жу дайлж байгаа болохоор хоол хэд хүрэх нь түүнд хамаагүй. Гэтэл Ү Чоу өөрийг нь гүтгэж байна гэж зүтгээд байхаар нь Жан Сюань ч түүнийг зүгээр өнгөрөөхгүй гэж шийджээ.

— Түрүүний хэдэн хоолны нотолгоог би аль хэдийн хэлсэн. Миний дурдсан шинжүүдээр хоолоо сайн ажиглавал та нар өөрсдөө шалгаж болно! Мэдээж тэр хүлээн зөвшөөрөхгүй байж болно. Эцсийн эцэст эдгээр ялгааг зарим мэргэжлийн амт шинжээч хүртэл олж хардаггүй юм чинь та бүхэнд бүр хэцүү. Гэхдээ...

Жан Сюань эргэн тойрноо нэг харснаа ширээн дээрх хамгийн үнэтэй шил дарсыг авч өргөв.

— Энэ дарс жинхэнэ эсэхийг бол энд байгаа хүн бүр маш амархан шалгаж чадна!

— Жинхэнэ эсэхийг нь шалгана гэнэ ээ? «Согтуу Үхэшгүй» чинь Хунтянь Асрын нэрийн бүтээгдэхүүн шүү дээ! Үүнийг бүгд мэднэ. Олон хүн зөвхөн энэ дарсыг уух гэж зориод ирдэг. Та бүр дарсыг нь ч хуурамч гэх гээ юу? — гэж нэг зочин тэсэлгүй асуув.

— Тийм шүү. «Согтуу Үхэшгүй» бол Хунтянь Асрын нүүр царай. Үүнийг хүртэл хуурамчаар сольдог юм бол энд жинхэнэ юм ер нь үлдсэн гэж үү? — гэж өөр нэг хүн дуу нэмэв.

Жан Сюаний ширээнд тавьсан дарс «Согтуу Үхэшгүй» нэртэй бөгөөд зөвхөн Хунтянь Асарт зарагддаг. Өтгөн амттай, тансаг үнэртэй энэ дарс Хунтянь Асрыг өнөөгийн нэр хүнд, хэмжээнд хүрэхэд асар их үүрэг гүйцэтгэсэн байлаа.

Хэрэв энэ хүртэл хуурамч байвал...

Арай дэндэнэ!

— Би сая хэлсэн шүү дээ. Үүнийг ялгах тун амархан!

Хүмүүс эргэлзэнэ гэдгийг мэдэж байсан Жан Сюань үл ялиг инээмсэглээд шилийг дээш өргөв.

— Шилэн дээр нь «Согтуу Үхэшгүй» гэж бичсэн байна. Хэрэв энэ үнэхээр Зуун Худгийн Дарсны Газрын хийсэн «Согтуу Үхэшгүй» мөн бол мянга хоёр зуун алтан зоосны үнэд хүрнэ!

— Харамсалтай нь шилэн дотор байгаа зүйл бол Нил Хулсан Асрын «Ногоон Хадны Дарс». Энэ хоёр дарсны үнэр, амт тун төстэй. Гэхдээ «Согтуу Үхэшгүй»-г ховор, үнэт Газрын Үндэст Өвс болон Ногоон Царцааны Зүрхэн Навчаар нэрдэг тул уухад биеийг тэтгэнэ. Харин «Ногоон Хадны Дарс»-ыг хэтрүүлэн уувал Унасан Цэцгийн Өвсний хор зүрх, уушгийг гэмтээнэ. Удаан хэрэглэвэл дотор эрхтний ажиллагаа доройтож, бясалгал хүртэл буурсаар эцэстээ эмгэнэлтэй үхэлд хүрч болно!

— «Ногоон Хадны Дарс»-аар «Согтуу Үхэшгүй»-г дуурайлгасан гэж үү?

— Би «Ногоон Хадны Дарс»-ны тухай сонсож байсан! Санаж байгаагаар амт нь «Согтуу Үхэшгүй»-тэй үнэхээр төстэй!

— Би Хунтянь Асрын юмны чанарт дандаа итгэдэг байлаа. Үйлчлүүлэгчдээ ингэж хуурдаг гэж хэн санах вэ!

— Энэ бол залилан! Би академид мэдэгдэж, шалгуулна!

...

Өөрсдийг нь хуурсан байж магадгүйг сонсоод зочид ууртайяа дуу дуугаа авалцав.

— Чи «Ногоон Хадны Дарс» гэж хэллээ гээд шууд тийм болчихгүй. Нотолгоо чинь хаана байна? — гэж Ү Чоу эрхлэгч шүдээ зуун шахуу хэлэв.

Жан Сюань түүн рүү нэг хараад тайван хариулав.

— Дарсыг галд асааж болно. Би энэ шилнээс бараг уугаагүй, одоо асаагаад үз. Жинхэнэ «Согтуу Үхэшгүй» шатахдаа сараана, заарын үнэртэй төстэй таатай анхилуун үнэр гаргадаг. Харин «Ногоон Хадны Дарс» шатвал түлэгдсэн хурц үнэр гарна. Хамартай хүн бол ялгааг нь дор нь мэднэ!

— Чи...

Ү Чоу эрхлэгчийн бие хөшив.

Жан Сюаний хэлсэн арга өчүүхэн ч зөрөөгүй. Гэвч энэ хоёр дарсыг ингэж ялгадаг гэдгийг цөөхөн хүн мэддэг. «Ногоон Хадны Дарс»-ыг хийдэг хүмүүс болон зардаг наймаачдаас өөр бараг хэн ч мэдэхгүй. Ү Чоу хүртэл санамсаргүй тохиолдлоор л сонсож байжээ.

Тэгэхэд энэ нөхөр яаж мэддэг байна аа?

Үнэндээ бусад зочдод өгдөг дарс бүгд жинхэнэ «Согтуу Үхэшгүй» байлаа. Ямар ч байсан энэ бол зоогийн газрын нэрийн бүтээгдэхүүн. Харин Шан Биний төлөвлөгөөг сонссоныхоо дараа Ү Чоу Жан Сюаний ширээнд зориуд хуурамч дарс тавиулжээ. Ялгаж чадахгүй гэж бодоод үүнээс бас ашиг олох санаатай байсан юм.

Гэтэл Жан Сюань хуурамч гэдгийг нь таньснаар барахгүй, шалгах аргыг хүртэл тодорхой хэлчихлээ!

Хэрэв одоо үнэхээр баталчихвал бусад зочинд «та нарын ууж байгаа нь жинхэнэ» гэж тайлбарлахад ч бэрх болно.

— Яав? Туршиж үзэхээс айгаад байна уу?

Ү Чоу эрхлэгчийн сандарсан царайг хараад Жан Сюань үл ялиг инээмсэглэв. Тэр дарсны шилийг хөмрөн шалан дээр бага зэрэг асгаад, асаах цаас гаргаж хуруугаа хөдөлгөв.

Фүш!

Шалан дээрх дарс гал хүрмэгц дүрэлзэн асав. Тэр даруй хамар цоргисон хурц өмхий үнэр тархаж, үнэртсэн хүмүүсийн толгой манарав.

— Ямар аймаар хурц үнэр вэ! Бидний ууж байсан юм энэ гэж үү?

— Хунтянь Асар үйлчлүүлэгчдээ ер хүндэлдэггүй юм байна!

— Ийм хурц үнэртэй юм чинь хор л байж таарна...

— Мөнгөө буцаа! Буцааж өг! Би энд гурван жил дарс уусан. Өмнөх бүх мөнгөө буцааж аваад зогсохгүй нөхөн төлбөр нэхнэ!

...

Зоогийн газар тэр чигтээ шуугиан болов.

Хүмүүс бүгд урагш шахалдан дайрлаа.

— Энэ... юу болоод байна аа?

Үйл явдал ингэж эргэнэ гэж төсөөлөөгүй Цао Сюн, Шан Бин хоёр галзуурах шахав.

Тэд Жан Сюанийг олны өмнө шившиг болгохын тулд энэ бүхнийг зориуд зохион байгуулсан. Гэтэл эцэст нь Жан Сюань шившиг болох нь бүү хэл бүр бусдын анхаарлын төвд орчихлоо!

Харин өөрсдөө алиалагч шиг харагдав!

— Юу болоод байна гэнэ ээ? Толгой чинь л болоод байна!

Хажууд нь Ү Чоу эрхлэгч арай ядан уураа барьж байсан ч энэ үгийг сонсоод тэсэлгүй хоёуланг нь өшиглөв.

Пүн! Пүн!

Тэр Тулаанчийн 6-р дань — Писюэ буюу Хийн Цэг Нээх шатны мэргэжилтэн. Шан Бин, Цао Сюн хоёр юу болсныг ч ойлгож амжаагүй байтал нүд нь харанхуйлж, газар өнхрөн уналаа. Хоёулынх нь нүүрэн дээр том гутлын мөр үлджээ.

Ү Чоу яагаад ингэтлээ галзуурсныг ойлгоход хэцүү биш.

Энэ хоёр байгаагүй бол өнөөдрийн хэрэг огт гарахгүй байлаа!

Одоо зөвхөн өөрийнх нь ажил дуусах биш, Хун Хао ахлагчийн хилэнтэй нүүр тулах нь тодорхой болжээ.

Өнөөдрийн явдлын дараа Хунтянь Асрын нэр хүнд навс унаж, бизнес нь урьдынх шигээ цэцэглэхээ болино.

Энэ бүхний эхлэл нь Багшийн мэргэшлийн шалгалтад хамгийн сүүлд орсон Жан Сюаньд сургамж өгөх гэсэн энэ хоёрын хүсэлтийг зөвшөөрсөн явдал.

«Яаж ийм хүн шалгалтад хамгийн сүүлд ордог байна аа? Тэргүүн байр эзэлсэн багш нь ч ингэж чадахгүй биз дээ!»

«Энэ эрхмийн хараа ийм айхтар гэдгийг эрт мэдсэн бол гай тарих нь битгий хэл, намайг битгий оролдоосой гэж залбирч суух байж!»

«Новш гэж!»

— Одоо биднээс мөнгө авах завтай хүн алга бололтой. Явъя!

Бүх газар үймээн самуун болсныг хараад Жан Сюань одоо ч балмагдсан хэвээр байгаа Шэнь Би Жуд дохиод зоогийн газраас гарлаа.

Асуудал нэгэнт шийдэгдсэн. Энд удах тусам л хэрэг нэмэгдэнэ. Тиймээс шууд явсан нь дээр.

— Мм!

Шэнь Би Жу яаран араас нь гарлаа. Өмнө нь алхаж яваа залууг харах түүний харц олон янзын бодлоор дүүрэн байв.

Өдий хүртэл тэр Жан Сюанийг ямар ч хэрэггүй, юу ч мэддэггүй, багш нарын нэрийг гутаасан хүн гэж боддог байсан.

Гэтэл хагас өдөр хамт явсны дараа...

Хэрэв Жан Сюань үнэхээр хог юм бол өөрөө юу болж таарах вэ?

Бүр юу ч биш гэсэн үг үү?

Шэнь Би Жу шүдээ үл ялиг зуун алхаагаа түргэсгэж, түүнтэй зэрэгцэв. Хар нүдэнд нь одоо ч итгэж ядсан өнгө тодорсоор.

— Чи хоол, орцны талаар маш их зүйл мэддэг юм байна. Чи... амт шинжээч юм уу?

35-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тэнгэрийн нууц номын сан35-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах