Дээд зэргийн тулааны хаан

18-р анги

18-р бүлэг. Өгөөмөр зан гэж юу вэ?

Ян Чэнь Ян Хэнтэй орооцолдох санаагүй, зөрөөд өнгөрөхөөр төлөвлөж байв. Гэвч түүний сайхан санаа Ян Хэний бодолтой огт нийцсэнгүй.

Ян Чэнь Ян Хэнийг олж харсан агшинд Ян Хэн ч түүнийг харжээ. Тэр Сүнь Цяомэйн өмнө чадвараа хэрхэн гайхуулахаа бодож байсан бөгөөд Ян Чэнийг хармагцаа санаанд нь нэг бодол орж ирэв. Энэ чинь сайхан боломж биш гэж үү?

Гэвч Ян Хэн Ян Чэнд ил цагаан гай тарих боломжгүй байлаа. Тиймээс уужуу тайван дүр эсгэх хэрэгтэй болсон тул Жөү Хуайи руу хяламхийн харж, түүнд тодорхой дохио өгөв.

Магтаал долигонуулж чаддаг гэдгээрээ алдартай Шяо Хүйг түлхэн зайлуулж, Ян Хэний дотнын хүмүүсийн нэг болсон Жөү Хуайи үүнд учиртай байв. Тэр хүний ая эвийг уншихдаа гарамгай нэгэн ажээ. Эзнийхээ харцыг олж хармагцаа бүхнийг ойлгож, ёжтойгоор хэлэв. «Өө, энэ чинь Ян Чэнь биш үү? Эрийн цээнд хүрсний ёслол хаяанд ирчихээд байхад шивэгчинтэй сэлгүүцэж явдаг байна шүү. Та хоёр чинь ёстой “арчаагүйн төгс хослол” юм даа.»

Ян Хэний дохиог авсан тул Жөү Хуайи юу ч айж эмээлгүй, Ян Чэнь өшөө авах вий гэж санаа зоволгүй итгэл төгс ярив.

Энэ нь Ян Чэнийг зүгээр л зөрөөд өнгөрөх гэсэн бодлоосоо татгалзаж, харин инээд алдахад хүргэв. Тэр эргэж хараад Ян Хэн, Жөү Хуайи хоёрыг ширтлээ.

Ян Хэн хэлээ ташин, «Цяомэй, би чамд танилцуулахаа мартчихжээ» гэв.

«Танилцуулах хэрэггүй. Би Ян овгийн хог новш Ян Чэнийг аль хэдийн мэднэ. Ян Хэн, ядаж чи Ян овгийн хэдхэн суутны нэгд тооцогддог хүн. Тиймээс хэнтэй нөхөрлөж байгаагаа ялгаж салгах ухаан баймаар юм. Түүн шиг хог новшоос хол явсан нь дээр. Эс бөгөөс азгүйг нь халдааж, бидний нэр хүндийг ч доош нь чангаана.» Сүнь Цяомэй залхуутайхан эвшээнгээ хэлэв.

Тэр Ян овгийн хэрэггүй Ян Чэний тухай урьд нь сонсчихсон байлаа. Түүгээр ч барахгүй Ян Чэний эгч Сүнь овгийнхонтой зөрчилтэй байсан нь түүнийг бүр ч дуртайяа дооглон доромжлоход хүргэжээ. Эцсийн эцэст ийм сул дорой амьтан хариу үг хэлж зүрхлэхгүй.

Ян Хэн ч ярианд оролцон, «Цяомэй, чи зөв хэллээ. Манай зарцын амыг хар даа, ийм юм хэлэхгүй байж чаддаггүй. Гэхдээ үнэнийг хэлэхэд, хэлсэн нь ортой. Манай зарц бол бодсоноо шууд хэлдэг үнэнч хүн!» хэмээн инээв.

Жөү Хуайи үнэхээр алдчихсан мэт яаран уучлал гуйв.

Ян Чэнь үл ялиг нүдээ нарийсган, сулхан дуугаар хэлэв. «Ян Хэн, чи зарцтайгаа нэлээд сайхан нийлж тоглодог бололтой. Дашрамд хэлэхэд, Жөү Хуайи чинь чиний зарц мөн биз дээ? Зарц хүн хэрхэн ярьж, өөрийн байр сууриа мэддэгийг би түүнд зааж өгвөл ямар вэ?»

«Ян Чэнь, чи яах гэж зарцын хэмжээнд өөрийгөө буулгаж байгаа юм? Эсвэл энэ чинь чиний уужуу биш, давчуу сэтгэлтэйг л харуулж байна уу? Түүнээс гадна манай зарц шулуухан хүн болохоос, хэлсэн нь үнэн биз дээ? Ха ха ха!» Ян Хэн чангаар инээлээ.

Гү Минъюэ хажууд нь уурлан хөлөө дэвслээд, «Ян Хэн, жинхэнэ хог шаар нь чи байна!» гэв.

Ян Чэнь Гү Минъюэг гараараа болиулаад, инээмсэглэн хэлэв. «Ян Хэн, чи Жөү Хуайи сая үнэнийг хэллээ гэсэн биз дээ?»

«Тэгээгүй гэж үү?» хэмээн Ян Хэн асуултаар хариулав.

Ян Чэнь хэлээ ташин, «Ян Хэн, чи хэдэн зүйлийг мартчихсан бололтой. Хэсэг хугацааны өмнө чи надад ялагдаж, гурван зуун сүнслэг чулуу өгсөн. Би ихэд сониучирхаж байна. Хэрэв би арчаагүй юм бол чи өөрөө хэн болж таарах вэ? Арчаагүйчүүдийн арчаагүй нь юу? Ямар ч талаас нь харсан, чи миний ялагдсан өрсөлдөгч хэвээрээ шүү дээ» гэв.

Уг нь нэг овгийнхон учраас Ян Чэнь Ян Хэнтэй бүрмөсөн муудалцахыг хүсээгүй. Гэвч Ян Хэн хэтэрхий түрэмгий авирлаж, түүнд ямар ч хүндлэл үзүүлсэнгүй. Тэр Ян Чэний хүлээцтэй байдлыг сул дорой зан гэж андуурчээ. Тиймээс өрсөлдөгчдөө өөрийнх нь зан өш хонзонтой биш байж болох ч, хийсэнд нь хариу барихыг мэддэг хүн гэдгийг ойлгуулах хэрэгтэй болов.

Хэрэв Ян Хэн үнэхээр түүнтэй хэрэлдэхийг хүсэж байгаа бол, өөрийгөө гайхуулах гэж оролдох бүрд нь түүнд Ян Чэнд ялагдсан баримтыг нь сануулахад Ян Чэнь татгалзах зүйлгүй байв.

Үнэхээр ч Ян Хэн одоо өөрийгөө гайхуулахыг хүсэж байлаа. Ядаж Ян Чэньтэй харьцуулаад үзэхэд өөрийгөө илүү гэдгээ мэдэрч, итгэл нь сэргэх байв. Гэтэл гэнэт өмнө нь Ян Чэньтэй тулалдаад ялагдсанаа саналаа. Тэгээд ч Ян Чэнь тэр явдлыг зоригтойгоор сөхөж байлаа.

Ян Чэний үг Сүнь Цяомэйн хөмсгийг даруй зангидахад хүргэв. Одоо Эрийн цээнд хүрсний ёслол болох цаг ойртсон тул тэр ханилах ханиа сонгож, Ян овогтой холбоо тогтоох ээлж нь ирээд байв. Тэр Ян Хэнийг хоёр дахь сонголтдоо тооцож байсан учир түүний үзүүлж буй байдалд хайхрамжгүй хандахын зэрэгцээ, түүнийг илүү гүн ажиглахыг хүсэж байлаа.

Ян Чэний үгийг сонсоод тэр дороо сонирхож эхлэв.

Сүнь Цяомэйн юу бодсоныг Ян Хэн илт анзаарч, уур хилэн нь буцлав. «Ян Чэнь, чи намайг гүтгэж байна! Би хэзээ чамд ялагдсан юм бэ?!»

«Өө? Тийм үү? Ийм юмыг үгүйсгэх амархан л даа. Гэхдээ сүнслэг чулуунууд худал хэлэхгүй. Гурван зуун сүнслэг чулуу гэдэг бага тоо биш. Болдог юм бол хөрөнгө чинээгээ гайхуул л даа, Ян Хэн. Тэгвэл Хатагтай Сүнь чамайг мөнгөгүй, түшиглэх юу ч үгүй арчаагүй амьтан гэж бодохгүй» хэмээн Ян Чэнь тайван хэлэв.

Энэ үг мөнгөн зүү мэт Ян Хэний зүрхийг нэвт хатгаж, цусыг нь гоожуулчих шиг болов.

Сүнь Цяомэй хөмсгөө өргөн, Ян Чэний үгэнд улам татагдав. Ян Хэн гэгч залуу суутанд чухам хэдий хэмжээний сүнслэг чулуу байдгийг тэр үнэхээр сонирхож байлаа.

Гэвч Ян Хэн одоо хаанаасаа сүнслэг чулуутай байх билээ? Өөрт нь байсан гурван зуун сүнслэг чулууг бүгдийг Ян Чэнь авч, гар дээр үлдсэн хэдхэн чулуу нь нэр нүүрээ аврахад ч хүрэхгүй байв.

Гэхдээ Ян Хэн үүнийг яаж хүлээн зөвшөөрөх билээ? Тэр ууртайгаар хашхирлаа. «Ян Чэнь, чи өөрийгөө хэн гэж бодоо вэ? Би хэдэн сүнслэг чулуутайг чамд хэлэх ямар хэрэг байна?!»

«За, чиний зөв ч байж мэднэ. Ян Хэн, чамайг их өгөөмөр гэж үргэлж сонсдог юм. Миний урьдын зарц Жөү Хуайи хүртэл чамаас надад хамаагүй өгөөмөр эзэн гэж үзээд чамд зүтгэхээр болсон гэж дуулсан. Тэгэхээр ингье. Одоо Жөү Хуайд ямар нэгэн зүйл өгчих. Эс бөгөөс намайг орхиод чамайг сонгосондоо тэр өөрийгөө хууртсан мэт санаж магадгүй. Энэ чинь чамд сайн хэрэг болохгүй шүү» хэмээн Ян Чэнь тайван хэлэв.

Ян Хэнтэй тэмцэх арга Ян Чэнд олон байсан ч өмнө нь тэдгээрийг хэрэглэх гэж төвөгшөөдөг байлаа.

Ян Чэний үгийг сонсоод Жөү Хуайи шүлсээ залгив. Үнэнийг хэлэхэд, Ян Хэний дэргэд ирснээсээ хойш хэд хэдэн удаа дэвшсэн ч гар дээрээ барьж болох бодит ашиг огт хүртээгүй байлаа.

Ян Хэний царай гахайн элэг шиг улайсныг харсан Ян Чэнь удаанаар хэлэв. «Ян Хэн, чиний “өгөөмөр зан” чинь бүгд жүжиг бололтой. Чи надтай өрсөлдөх дуртай юм чинь харьцуулж үзье. Минъюэ, энд хоёр зуун сүнслэг чулуу байна. Залуу эзэн нь чамд шагнаж байгаа юм, ав.»

Ингэж хэлээд Ян Чэнь сүнслэг чулуугаар дүүрэн уут гаргаж ирэв. Дотор нь нийт хоёр зуун чулуу байлаа. Тэр нүдээ ч цавчилгүйгээр уутыг Гү Минъюэд өгөөд, дараа нь харцаа Ян Хэн рүү шилжүүлэв.

Түүний хэлэх гэсэн санаа маш энгийн байлаа.

Чи сая их л онгирч байсан даа?

Чаддаг юм бол Жөү Хуайд ч бас хоёр зуун сүнслэг чулуу өгөхгүй юу?

18-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Дээд зэргийн тулааны хаан18-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах