Бие чийрэгжүүлэх шатны тавдугаар түвшинд хүрэхэд хэний ч сэтгэл донслохоор байлаа.
Түвшин бүр өөр өөрийн чухал зааг болдог байв.
Арван гурван настайдаа Бие чийрэгжүүлэх шатны дөрөвдүгээр түвшинд хүрэх нь онцгой авьяастай биш л бол аль хэдийн дээд хязгаар гэж тооцогддог байлаа. Энэ хязгаарыг давах нь тэнгэрт гарахаас ч бэрх. Их овгууд хүртэл суут авьяастнуудаа Бие чийрэгжүүлэх шатны тавдугаар түвшинд хүргэхийн тулд асар их нөөц зарцуулдаг байв.
Хангалттай нөөцгүй бол ийм суут авьяастнууд Бие чийрэгжүүлэх шатны тавдугаар түвшинд хүрэх боломжгүй.
Шюй Хү бясалгалын түвшнээрээ тавдугаар түвшинд хүрсэн ч үнэн хэрэгтээ Морин дээрэмчдийн үүрэнд өсөж, элбэг нөөцөөр хангагдаж ирсэн нэгэн байв.
Харин Ян овог шиг дунд зиндааны овгийн хувьд залуу авьяастнуудаа Бие чийрэгжүүлэх шатны тавдугаар түвшинд хүргэх тун бэрх байлаа.
Тиймээс Ян овгийн дөрөвдүгээр түвшний бясалгагчдыг үнэт эрдэнэ мэт үздэг байв.
Ян Чэнь ийм богино хугацаанд Бие чийрэгжүүлэх шатны тавдугаар түвшинд хүрсэн нь нөөцийг дээд зэргээр ашиглаж чаддагтай нь холбоотой байсныг тэд мэдсэнгүй.
«Нөөцийг захирах» гэж юу гэсэн үг вэ?
Их зэлүүд нутгийн зуун овгийнхны хувьд ижилхэн нөөц ердийн л үр нөлөө үзүүлнэ.
Харин Ян Чэний гарт орвол өөр хэрэг.
Тэр нөөцийн үр нөлөөг арав, бүр зуу дахин өсгөж чаддаг байлаа.
Тиймээс Ян Чэний дотор нуугдсан хязгааргүй боломжийг хэн ч төсөөлөхийн аргагүй байв.
Хүн бүр цочролд автсан хэвээр байлаа.
«Ян Чэнь үнэлгээний үеэр бясалгалын түвшнээ нуусан байна гэж үү? Дунд зиндааны Ян овогт байхдаа өөрийн авьяасаар Бие чийрэгжүүлэх шатны тавдугаар түвшинд хүрчээ. Хэрэв Их овогт байсан бол бясалгалын түвшин нь бүр ч аймшигтай байх биш үү? Энэ Ян Чэнь гэгч яг ямар мангас вэ? Түрүүн элчээс сонсохнээ нэр хүнд нь тийм ч сайн биш гэсэн. Энэ хүү багаасаа өөрийгөө нууж ирсэн хэрэг үү?» хэмээн сайн хүлэг унасан Гуравдугаар эзэн бодлогоширч байлаа.
Морин дээрэмчдийн бүлгийн дотор овог аймгийнх шиг тайван амгалан байдаггүй. Тэнд амьд үлдэхийг хүссэн хүн бүр өөрийгөө хэрхэн нуух, хэзээ даруухан байх, хэзээ хүч чадлаа харуулахаа мэддэг болдог.
Гэхдээ Морин дээрэмчдийн бүлэг бол гадаад ертөнцөөс тэс өөр газар.
Овог аймагт амьдарч байгаа хэр нь Ян Чэнь өөрийгөө нууж чаддаг ажээ. Энэ хүү өсөж том болбол ирээдүй нь хязгааргүй байх нь гарцаагүй.
«Энэ Ян Чэнийг амьд үлдээж болохгүй.» Гуравдугаар эзний нүдэнд аллагын харц гялалзаж, толгойд нь Ян Чэнийг хэрхэн хөнөөх тухай бодол л эргэлдэж байв.
Ян Чэнь ийм түвшинд хүрснийг хараад Ян Жинь ч мөн адил цочирчээ.
Ли Ююань яагаад Ян Чэнд ингэтлээ анхаарал хандуулж байсныг тэр одоо ойлгов.
Энэ бол Ян овгийн нуугдмал эрдэнэ байлаа.
Үүнийг ухаармагцаа Ян Жинь дээрэмчдийг хилэгнүүлэхээс үл айн Ян Чэнийг хамгаалахаар улам бат шийджээ. Ийм залуу насандаа гайхалтай авьяас үзүүлээд зогсохгүй, Ян ахлагчийн хэлснээр эм найруулах ухаанд ч онцгой чадвартай байв. Тэр үнэхээр Ян овогт заяасан тэнгэрийн ивээл байлаа.
Энэ зуур тулаан үргэлжилсээр байлаа.
Хүн бүр тулааныг амьсгаа даран ширтэж байв.
«Бие чийрэгжүүлэх шатны тавдугаар түвшний хоёр бясалгагчийн тулалдаан үнэхээр сэтгэл хөдөлгөм юм!»
«Энд ийм тулаан үзнэ гэж хэн санах билээ.»
Олон хүн дээрэмчдийг хараад эхэндээ зугтахаар завдсан ч эцэст нь Шюй Хү, Ян Чэнь хоёрын тулааныг үзэхээр татагджээ.
Ян Чэний бясалгалын түвшин анх харсан үеийнхээсээ хавьгүй өндөрт хүрснийг Ян Цайдье яахан төсөөлөх билээ.
Тэр үүнийг бусдаас илүү мэдэж байлаа.
Ах нь ердөө хэр удаан бясалгасан билээ?
Ихэнх хүн гурав, дөрвөн настайдаа бясалгалын замд ордог. Харин ах нь Эрийн цээнд хүрсний ёслолын өмнөхөн л эхэлсэн шүү дээ!
Бясалгах хурд нь…
«Ян Чэнь, чи заавал амьд үлдээрэй. Би чамтай гэрлэнэ гэж найдаж байна!» хэмээн Ян Цайдьегийн найзууд дотроо догдлон хөөрч байлаа.
Ийм авьяастай залуутай хэн гэрлэхийг хүсэхгүй байх вэ?
Ийм залуу насандаа ийм хүч чадалтай байгаа юм чинь өсөж том болоод Их овгуудын дээд зиндааныхантай эн зэрэгцэхгүй гэж үү? Ян Чэньтэй гэрлэнэ гэдэг нь Их овгоос төрөх ирээдүйн хүчтэнийг урьдчилан өөртөө зэхсэнтэй адил байв.
«Ян Чэнь заавал минийх!»
«Тэр минийх!»
Хэд хэдэн залуу охин сэтгэлдээ нууцхан шийдэж орхижээ.
Энэ үед Шюй Хү, Ян Чэнь хоёрын тулаан эгзэгтэй шатандаа орсон байв.
Шюй Хүтэй хийсэн тулаан Ян Чэнийг хамгийн хүчтэй бүх чадвараа дайчлахад хүргэж, бүр далд боломжоо ч шахан гаргаж байлаа.
Ян Чэнь Шюй Хү өөрийнх нь өнөөг хүртэл учирсан хамгийн хүчтэй дайсан байсныг хүлээн зөвшөөрөхөөс аргагүй байв. Тэр Ян Хэн, Ян Ү нартай жишихийн аргагүй нэгэн байлаа. Тэдний хүч солилцоо бүрийн үеэр Шюй Хү тасралтгүй дайрч, Ян Чэнийг хэд хэдэн удаа гэнэдүүлэн, бараг оночих шахсан.
«Ян Чэнь Шюй Хүтэй тулалдахдаа одоогоор ч давуу байдалд орж чадсангүй.»
«Ян Чэнь ялж чадах болов уу?»
«Би лав эргэлзэж байна. Шюй Хү Морин дээрэмчдийн үүрэнд өссөн. Харин Ян Чэнь яах вэ? Тэс өөр. Нэг нь амандаа алтан халбага зууж төрсөн бол нөгөө нь үхэгсдийн овооноос мөлхөж гарсан хүн.»
Олон хүн Ян Чэнь ялна гэдэгт төдийлөн итгэсэнгүй.
Гэвч тэдний орхигдуулсан нэг зүйл байлаа.
Учир нь Ян Чэнь өмнөх амьдралдаа ч, энэ амьдралдаа ч амандаа алтан халбага зууж төрөөгүй билээ.
Энэ үед Ян Чэнь хамгаалалтад байсан хэвээр байв. Гэвч хамгаалалтынхаа хажуугаар Шюй Хүтэй хүч солилцох тусам Шюй Хү давуу байдал олж авах нь улам хэцүү болж байлаа. Үүнийг Шюй Хү өөрөө ч анзаарч, тулааны явцад сэтгэл нь үймэн, тэвчээр нь барагдаж буй нь илт болов.
«Ян Чэнь, айсан яст мэлхий шиг хумигдаад байхаас өөр чадах зүйл алга уу?» хэмээн Шюй Хү ууртайгаар архирлаа.
Ян Чэнь үл ялиг инээмсэглээд, «Хамгийн сайн довтолгоо бол хамгаалалт гэдгийг мэддэггүй юм уу? Эсвэл энэ зарчмыг би зааж өгөх үү?» гэв.
«Ян Чэнь, чи үхлээ эрж байна!» Шюй Хү хилэгнэж, Ян Чэнийг заавал хөнөөхөөр шийдэв.
Гэвч тэр дайрахад Ян Чэний «Үүл татах нударганы мэх» түүнд амжилтад хүрэх сиймхий ч өгсөнгүй.
Анх Ян Чэнь Шюй Хүтэй тулалдахдаа дээдийн дээд тулааны ур чадвар болох «Үүл татах нударганы мэх»-ийг ашигласан ч байлдааны туршлага дутмаг байсан тул бараг давуу тал олж авч чаддаггүй байв. Гэвч тэр өмнөх амьдралдаа тоолж баршгүй олон тулааныг нүдээр үзсэн билээ.
Тэдгээр тулаан сэтгэлд нь гүн шингэсэн тул Ян Чэний тулааны талаарх ойлголт байлдааны арвин туршлагатай хүмүүсийнхээс дутахгүй байлаа.
Ян Чэнд дутуу байсан зүйл нь жинхэнэ тулаанд орох боломж л байв.
Тийм боломж олдвол бусад бүх зүйл аяндаа бүтнэ.
Одоо Ян Чэнь өөрийгөө дахин төрсөн мэт мэдэрч байлаа. Тэдний тулаан түүнд өмнөх амьдралдаа олж авсан тулааны ойлголтоо бүрэн ухаарч, өөрийн болгоход тусалжээ. Энэ мөчид тэр бүх ойлголтыг бүрэн өөрийн болгосон байлаа.
Тайван байсан Ян Чэнь дотроо, «Одоо би сөрөг довтолгоонд орох цаг болжээ…» хэмээн бодов.