Дээд зэргийн тулааны хаан

7-р анги

7-р бүлэг. Эм найруулах ухааны тайлал

Ян Чэнь өрөөндөө буцаж ирээд бодол санаагаа цэгцэлж эхлэв.

Үнэхээр ч Ян Цайдье түүний төрсөн эгч биш, одоо эзэмшиж буй биеийнх нь эцэг эхийн өргөж авсан хүүхэд байжээ. Шуудхан хэлбэл, тэд цусан төрлийн холбоогүй. Харин Ян Цайдьегийн төрсөн гэр бүл хэн болохыг хэн ч мэддэггүй байв.

Ян Чэний эцэг эхийн тухайд гэвэл, дурсамж дотор нь тэдний царай ч үлдээгүй байлаа. Түүний мэдэх зүйл гэвэл, тэд залуудаа Их зэлүүд нутгийн зуун овогт очиж, улмаар хөл хөдөлгөөн ихтэй Умард уулын тойрогт суурьшсан гэх төдий.

Тэд арван гаруй жил эргэж ирээгүй бөгөөд амьд үхсэн нь ч тодорхойгүй байв. Харин тэр Ян Цайдьетэй хоёул өнчин үлдэж, Ян овогт эзлэх байр суурь нь туйлын эвгүй болсон байлаа.

Эхгүй хүүхэд өнчин өвс адил гэдэг…

Хэрэв Ян Цайдье бага балчир насандаа Ян овгийн эрчүүдээс дутахааргүй гайхалтай авьяастай гэдгээ харуулаагүйсэн бол Ян Чэнийг аль хэдийн овгийн бүртгэлээс хөөчихсөн байх байв.

Гэсэн ч анхны Ян Чэнь байсан бол ирэх гурван сарын дотор овгийн бүртгэлээс хасагдах нь гарцаагүй байлаа.

Яагаад ийм байх вэ?

Гурван сарын дараа Ян овгийн Эрийн цээнд хүрсний ёслол болох байв.

Энэ бол Ян овгийн залуу хүн бүрийн заавал давах ёстой овгийн цугларалт байлаа. Ян овгийн залуу үеийнхнийг шалгах шалгалт ч гэж хэлж болно. Энэхүү овгийн цугларалтыг давсны дараа л тэд Ян овгийн жинхэнэ хүлээн зөвшөөрлийг хүртэнэ. Хагас жилийн өмнө Ян овог шинэ журам батлан зарласан нь, Эрийн цээнд хүрсний ёслолд оролцож буй залуу үеийнхэн бие чийрэгжүүлэхийн нэгдүгээр давхаргын хүчийг харуулж чадахгүй бол нэн даруй овгийн бүртгэлээс хасагдана гэсэн үг байв.

Овгийн бүртгэлээс хасагдана гэдэг нь энгийнээр хэлбэл цөлөгдөж, Ян овогт аажмаар гадуурхагдана гэсэн үг. Амьд үхсэн нь хэнд ч хамаагүй болно.

Ян Цайдье ч үүнийг мэдэж байв. Гэхдээ тэр «нэгэнт үхсэн гахай халуун уснаас айхгүй» гэсэн янзтай байлаа. Дүүгээ хамгаалж байгаа цагт Ян Чэнь овгийн бүртгэлээс хасагдсан ч тэр түүнийг дэмжсээр байх байв.

Гэвч Ян Чэнь Эрийн цээнд хүрсний ёслолын үеэр ингэж шившигтэйгээр овгийн бүртгэлээс хасагдахыг хүссэнгүй.

«Бие чийрэгжүүлэхийн нэгдүгээр давхарга…» гэж Ян Чэнь бувтнав. «Одоохондоо үүнийг зорилго болгоё. Эс тэгвээс Эрийн цээнд хүрсний ёслол дээр овгийн бүртгэлээс хасагдчихвал нөөцгүй болох нь асар том асуудал болно.»

Түүний сэтгэлд аажмаар төлөвлөгөө бүрэлдэн тогтов.

Өмнөх амьдралдаа түүний хамгийн сайн эзэмшсэн зүйл бол хүний авьяасыг нээн илрүүлж, эм найруулах ухаан, тэнгэр газрын ховор эрдэнэсийг ашиглан тулааны авьяастай хүнийг гарамгай суутан болгон хөгжүүлэх явдал байлаа. Ян Чэний одоогийн Ян овогт эзлэх эвгүй байр суурь, чадваргүй гэх цуурхал түүнд бага зэрэг саад учруулж болох ч эцсийн эцэст эдгээр нь том асуудал биш байв.

Гэвч одоогоор хамгийн ярвигтай асуудал нь нөөц хомс байсанд оршино. Ян овогт эзлэх байр суурь нь дэндүү эвгүй тул тэр юу ч олж авч чаддаггүй байлаа.

Түүнд арвин мэдлэг байсан ч халаас нь хоосон, мөнгөний зоос ч үгүй байв.

Аз болоход сэтгэлдээ тодорхой төлөвлөгөөтэй байсан тул Ян Чэнь «Ян овгийн хамгийн гарамгай эм найруулагч бол Ян овгийн долоон ахмадын нэг болох Хоёрдугаар өвөө. Өнөөдөр тэр хичээл заах өдөр. Түүнд сэтгэлд нь нийцэж чадсан хүн ихээхэн шагнал хүртдэг гэсэн» хэмээн бувтнав.

Ян Чэнь энэ «шагнал»-ыг ихэд сонирхов. Бодмогцоо тэр даруй хөдөллөө.

«Залуу эзэн, та гадагш гарах гэж байна уу?»

Ян Чэний сууцны хашааг шүүрдэж байсан зарцын царайд инээмсэглэл тодров.

Ян Чэнь дунд эргэм насны зарцыг нэг хараад толгой дохив. Гэвч түүнд нэг их сайхан сэтгэгдэл төрдөггүй байлаа. Тэр зарцыг Жөү Хуайи гэдэг байв. Тэр Ян овгийн хашааны эмх замбараагүй зүйлийг цэвэрлэх үүрэгтэй, гучаад насны, хүмүүстэй хүндэтгэлтэй харьцдаг нэгэн байжээ. Гэвч Хуа Ваньрүд хууртсанаас хойш Ян Чэний хүний мөн чанарыг ажиглах чадвар эрс сайжирсан байв.

Жөү Хуайигийн нүдэнд ов мэх, тэрслүү өнгө аяс нуугдаж байлаа. Гаднаа хүндэтгэлтэй харагдавч дотроо юу бодож явдгийг хэн мэдлээ.

Гэхдээ Жөү Хуайи ердөө л зарц байсан тул Ян Чэнь түүнд нэг их анхаарсангүй. Тэр үл ялиг толгой дохин, юу ч хэлэлгүй Ян ахмадын өргөө рүү шууд явлаа.

Ян овгийн хамгийн авьяаслаг эм найруулагч гэгддэг энэ ахмад өдий насандаа Хоёрдугаар зэргийн эм найруулагчийн дунд шатанд хүрсэн бөгөөд Ян овгийн эм найруулагчдын дундаа номер нэг байв. Түүнийг Их зэлүүд нутгийн зуун овгийн дунд ч шилдэг эм найруулагчдын нэг гэж үздэг байлаа.

Тэр ахмадын Ян овогт цорын ганц Эм найруулах өрөө байдаг нь Ян Чэний хамгийн их анхаарлыг татаж байсан зүйл байв.

…

«Эм найруулах үед хамгийн чухал нь зуухны гал, үүний дараа явцыг тохируулж, хянах явдал юм. Энэ хоёрын учрыг хэр сайн ойлгож, хэрхэн хянаж чадахаас эцсийн эмийн чанар, тоо хэмжээ шалтгаална» хэмээн Ян ахмад Эм найруулах өрөөний хойморт сууж, цагаан сахлаа илбэн, доор нь суусан Ян овгийн эм найруулах ухааны залууст хичээл зааж байлаа.

Тэр үед гэнэт үймээн дэгдэж, Ян ахмад дургүйцэн хөмсөг зангидлаа. Дуу чимээ гаргасан хүн нь хичээлийн танхимд гэнэт орж ирсэн Ян овгийн нэгэн залуу байв.

Тэр залуу нь гаднаас яаран ирсэн Ян Чэнь байлаа.

«Ян Чэнь, чи өөрийгөө дүүжлээгүй бил үү? Яаж ахмадын хичээл сонсохоор ирэв?» хэмээн нэгэн өсвөр насны хүү Ян Чэнийг басамжлан ёжиллоо.

Ян Чэнь аль хэдийн Ян овгийн олон залуугийн доог тохууны бай болсон байв. Гол нь тэр дэндүү чадваргүй байсан юм.

Нэг нь эхэлсэн тул инээд тасралтгүй цутгав. Дараагийн мөчид өөр нэгэн бүр чангаар инээж, «Ян Чэнь, чи Ван овогтой мөрий тавиад салтаа задгай өмдөө хүртэл алдсан. Гурван зуухны эмийн түүхий эдээр нэг ч эм гаргаж авч чадаагүй. Би чиний оронд байсан бол өөрийгөө аль хэдийн дүүжлүүлчихсэн байх байлаа. Гэтэл чи ахмадын хичээл сонсохоор иржээ. Энэ чинь ахмадыг доромжилж байгаа хэрэг! Ян овгийг аль хэдийн шившиг болгосон байж, ахмадыг бас бүү шившиглэ» гэв.

Өглөө Ян Чэньтэй мөрий тавьсан Ян Хэн ч тэдний дунд байлаа. Одоо Ян Чэнийг хараад түүний уур хилэн дийлдэхээ больжээ.

Ян Хэн Ян Чэнь чухам яаж тэр дөрвөн Яс тэнхрүүлэх эмийг найруулсныг мэдэхгүй байв. Тэр зүгээр л Ян Чэнь Яс тэнхрүүлэх эмийн тал дээр бага зэрэг чадвартай юм байна гэж боджээ. Тиймээс одоо Ян Чэнийг хармагцаа огт эргэлзэлгүй ёжилж, «Ян Чэнь, ахмад хичээл зааж байхад бид сурагчид цагтаа ирэх ёстой. Гэтэл чи энд ингэж цөм орж ирдэг нь Хоёрдугаар өвөөгөө ер хүндэлдэггүй гэсэн үг үү?» гэв. Ян ахмад ч Ян Чэний талаар төдийлөн сайн боддоггүй байлаа. Ялангуяа Ян Чэнь Ван овогт ялагдаж, Ян овгийн эм найруулагчдын нэр хүндийг гутаасныг мэддэг байв. Гэвч Ян овгийн ахмадын хувьд сурагчид нь үймээн дэгдээж байхыг хараад хүйтнээр хурхирч, «Та нарын авир гэж дэндүү хөнгөн байна. Нэр төр гэдэг хаачив? Намайг, Хоёрдугаар өвөөгөө хүндлэхээ мартчихсан юм уу?» гэв.

Ян ахмадын үгийг сонссон Ян овгийн залуус зохисгүй авираа дарж, тэр даруй уучлал гуйв. «Хоёрдугаар өвөө, бид буруугаа ойлголоо.»

Ян ахмадын царай чанд хэвээр байсан ч Ян Чэньг өмөөрөх гэж оролдсонгүй. Тэр бүр Ян Чэнь рүү ч харсангүй, шуудхан «Ян Чэнь, миний хичээл эхлээд нэг цаг болж байна. Гэтэл чи хагас дундаас нь орж ирлээ. Намайг, Хоёрдугаар өвөөгөө ер хүндэлдэг юм уу? Одоо буланд очоод зогсон сонс» гэв.

«Тийм ээ, Хоёрдугаар өвөө.» Ян Чэнь дүрэм журмыг ойлгож байсан бөгөөд гомдол мэдүүлэх бодол түүнд байсангүй. Маргалдаж өөрийгөө гутаахыг тэр хүссэнгүй тул буланд очоод зогсов.

Ян Чэний өрөвдөлтэй төрхийг хараад Ян Хэн инээж, сэтгэл нь ихэд ханав.

Ян Чэнийг бас олон хөвгүүн дооглож байлаа. Түүнийг ингэж байхыг хараад тэд элдвээр дооглосон дохио зангаа үзүүлж, Ян Чэний өмнө хүч чадлаа гайхуулцгаав.

Ян Чэнь өөрийгөө Ян овгийн эдгээр залуустай адилтган дорд үзэх хүн биш байв. Тэр гараа ардаа авч, бүх анхаарлаа төвлөрүүлэн нягт нямбай ажиглаж байлаа.

Ян Чэнь урьд нь түүний хичээл дээр унтаад өгдөг байсан тул Ян ахмад үүнийг бага зэрэг хачирхав. Харин одоо Ян Чэнь сэргэг цовоо, хичээлд бүх анхаарлаа хандуулах гэж буй мэт харагдаж байлаа.

Эргэлзсэн ч Ян ахмад гараа ажиллуулахаа зогсоосонгүй. Тэр удаанаар хэлэв. «Би зарчмуудыг нь тайлбарлачихлаа. Одоо та бүхний өмнө нэгдүгээр зэргийн эм болох Тунгалаг галын эмийг найруулж үзүүлье. Энэ эм нь нэгдүгээр зэргийн эмүүдийн дундах дээд зэргийн эм бөгөөд найруулахад туйлын хэцүү. Хэрэв үүнийг амжилттай найруулж чадвал нэгдүгээр зэргийн дээд түвшний эм найруулагчийн хэмжээнд хүрсэнд тооцогдоно.»

«Одоо найруулж эхэлье. Миний арга барилаас хэр ихийг сурах нь та бүхний хувь заяанаас шалтгаална.»

Ян ахмад үгээ дуусмагц тэнд байсан Ян овгийнхон бүгд амьсгалаа түгжин, түүнийг эм найруулж байгааг анхааралтай ажиглав.

Ян Чэнь ч мөн ажиглаж байсан ч сурах гэж харсангүй. Ян ахмадын эм найруулах түвшнийг Ян овогт домог мэт үзэж, хүмүүс бахдан биширдэг байлаа. Гэвч Ян Чэнь түүнд нэг их ач холбогдол өгсөнгүй. Тэр Ян ахмадын эм найруулах үйл явцыг өөр санаа өвөрлөн ажиглаж байв.

Ян Чэний сонирхлыг татсан зүйл нь Ян ахмадын эм найруулах чадвар Ян Хэнгийн хагас дутуу аргаас хавьгүй дээр байсан явдал байлаа. Түүний техник ур дүйтэй, нэлээд гаршсан гэж хэлж болохоор байв. Тэр эм найруулах ухааны олон учрыг илт эзэмшжээ.

«Ян ахмад галаа хянахаасаа өмнө түүхий эдээ хийдэг юм байна. Эм найруулах ухааны нарийн учрыг багагүй мэддэг бололтой» хэмээн Ян Чэнь дотроо бодов.

Ян ахмад эмийг маш нямбай найруулж байв. Хагас цаг орчмын дараа эм найруулах зуухнаас анхилуун үнэр ханхалж эхлэв. Тэр зуухыг алгадахад тасхийсэн дуу гарч, толигор бөөрөнхий хоёр эм үсрэн гарч ирээд Ян ахмадын гар дээр буув.

Ян ахмадын үрчлээт нүүрэнд инээмсэглэл тодорч, найруулсан эмэндээ сэтгэл хангалуун байгаа нь илт байв. Тэр хоёр эмээ гартаа атгасан чигээрээ олны дундуур нүд гүйлгэв.

Ян ахмадын гайхамшигтай эм найруулах ур чадварыг хараад Ян овгийн олон залуу атаархах сэтгэл төрөв. Гэвч энэ мөчид Ян ахмадын харц тусмагц тэд дорхноо царайгаа хураав.

Ян ахмад босож ирээд, «Намайг эм найруулж байх явцад та нар илүү сайн сураасай гэж алхам, арга барилаа зориуд удаашруулсан юм. Хэн нь миний эм хэрхэн найруулж байгааг ажиглаад юу ойлгосноо хэлэх вэ?» гэв.

Түүний үг дуусмагц нам гүм ноёрхов.

Ингэх тусам Ян ахмадын царай улам барайв.

Тэр мөчид Ян Хэн болгоомжтой гараа өргөн босов.

Ян ахмадын сэтгэлд үл ялиг баяр төрж, «Ян Хэн, чи юу ойлгосон бэ? Надад хэл» гэв.

«Хоёрдугаар өвөө, таны эм найруулсан явцыг ажиглахдаа эхлээд түүхий эдээ хийгээд, дараа нь Гал хянах модоор гал асаасныг анзаарсан. Энэ нь таны урьд нь бидэнд зааж байсан эхлээд гал асааж, дараа нь түүхий эдээ тохируулдаг аргаас өөр байна. Тиймээс энэ алхам Тунгалаг дөлний эмийг найруулахын гол түлхүүр байх гэж бодож байна» хэмээн Ян Хэн итгэл дүүрэн хэлэв.

Ян ахмад санаа алдаж, нүдээ нарийсган, «Чи өнгөц талыг нь л олж харсан болохоос мөн чанарыг нь огт ойлгосонгүй. Суу» гэв.

Тэр үгээ нэлээд зөөлөн сонгож хэлсэн байв.

Ян Хэнгийн хариулт нүд боолттой хүн бай онох гэж оролдсонтой адил байв; тэр бүү хэл өнгөц талыг нь ч бүрэн ойлгоогүй байлаа.

Ян ахмад газар дээр нь нэгдүгээр зэрэглэлийн дээд түвшний эм найруулж, өнөөдөр найруулах аргыг нь зааснаар Эрийн цээнд хүрсний ёслолоос өмнө Ян овгийн залуу үеийн дундаас эм найруулах ухааны суутнуудыг олж чадна гэж бодож байв. Гэтэл үр дүн нь ийм байна гэж тэр огт төсөөлсөнгүй. Эм найруулах ухааны хамгийн гарамгай авьяастан гэгддэг Ян Хэн хүртэл ердөө ийм хариу өгсөн байв.

«Саяын эм найруулсан явцыг хараад өөр хэн нь юу ойлгосон бэ?» хэмээн Ян ахмад нухацтай царайгаар асуув.

«Хоёрдугаар өвөө, би…»

Дараа нь Ян овгийн хэд хэдэн залуу азаа сорин хариулж, Ян ахмадын таалалд нийцэхийг хичээв. Эцсийн эцэст Ян ахмадын ивээлийг хүртэх нь залуу үеийнхэнд ерөөлтэй хэрэг байлаа. Ян ахмад үр хүүхэдгүй бөгөөд бүхий л амьдралаа эм найруулах ухаан болон Ян овгийг хамгаалахад зориулсныг бүгд мэддэг байв.

Түүний тааллыг олно гэдэг Ян ахмадын жинхэнэ өвийг хүртэнэ гэсэн үг байв.

Гэвч залуусын хариулт Ян ахмадын сэтгэлд огт хүрсэнгүй. Харин ч Ян ахмадын царай улам дүнсийж, уур нь хүрсэн нь илт болов.

«Та нарын хариулт намайг үнэхээр их гонсойлголоо! Хамаагүй тааж хэлснээр намайг хуурч чадна гэж бодож байна уу? За, өөр хэн хариулах вэ?» хэмээн Ян ахмад санаа алдав. Тэр хэдийн найдвараа алдсан байлаа.

Яг энэ мөчид буланд зогсож байсан Ян Чэнь гараа өргөв.

«Хоёрдугаар өвөө, би нэг зүйлийг ойлгосон байж магадгүй» гэж Ян Чэнь баяр ч үгүй, гуниг ч үгүй хэлэв.

7-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Дээд зэргийн тулааны хаан7-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах